Τρίτη, 22 Φεβρουαρίου 2011

Όλο το έθνος προσκυνά



σώβρακα και φανέλες λέει ο Τζιμάκος.

Μα είναι δυνατόν ο λαός να προστατεύει τα εκατομμύρια του Μαρινάκη και του Τζίγγερ την ώρα που τον ληστεύουν οι Πασόκοι και οι Νεοδημοκράτες;



Είναι δυνατόν να φτάνει σε ακρότητες για τα εκατομμύρια του Σισέ και του Ιμπαγάσα τη στιγμή που κόβονται συντάξεις και μισθοί απο τους ανθρώπους του μόχθου και των 700 ευρώ;

 





Μα καλά, ΠΟΣΟ ΜΑΛΑΚΕΣ ΕΙΣΤΕ ΠΟΥ ΓΙΑ 5 ΜΕΡΕΣ ΣΑΣ ΠΗΔΑΕΙ Ο ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΚ ΤΟ ΠΑΙΖΕΤΑΙ ΚΑΜΠΟΣΟΙ;




Αντί να βγείτε να σπάσετε στο ξύλο όλου αυτούς που σας κόβουν τη ζωή, πλακώνεστε για 22 μαλάκες που βαράνε ένα τόπι και για 1002 μαλάκες που βγάζουν εκατομμύρια για αυτό!

Κατάντια.

Καλά μας γαμάνε λοιπόν. Σκασμός και τουμπεκί λοιπόν, πληβείοι του κερατά.

Παρασκευή, 18 Φεβρουαρίου 2011

Τρείς λαλούν και δυο χορεύουν



Δεν έχει κι άδικο ο πρώην πρόεδρος της Βουλής Κακλαμάνης. Τελευταία θαρρώ πως είναι και η μόνη λογική φωνή μέσα στο ΠΑΣΟΚ. Μήπως το βρισίδι και ο παρολίγον προπηλακισμός του πριν ένα χρόνο σε καφέ στο κέντρο των Αθηνών τον ξύπνησε; Ίσως.

'Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, τρεις λαλούν και δυο χορεύουν, να πάμε τότε στο λαό' ελάλησε εχθές και έδειξε το δρόμο. 

Να πάμε, γιατί να μην πάμε; Επειδή κοστίζει ένα δις όπως λένε κάποιοι; Ε και; Το κόστος της παραμονής της χώρας υπο μνημονιακή αλυσίδα είναι μεγαλύτερο. Μέχρι και η Τράπεζα της Ελλάδος, η ακραιφνής τεχνοκρατική καπιταλιστική μηχανή του κράτους, ανακοίνωσε πως δεν πρέπει να συνεχιστεί η φορολογική επιδρομή στα εισοδήματα αλλά ούτε και η περαιτέρω περικοπή τους. Κι όμως, η Παρατρόικα επιμένει... Τα παπαγαλάκια της δε, έχουν λάβει θέσεις σε όλα τα Μέσα Μαζικής Καταστολής για να μας πείσουν πως η ακυβερνησία που θα προκληθεί εν μέσω εκλογών θα είναι επιζήμια για την οικονομία. Τους απαντώ: φοβάται το νερό ο βρεγμένος;;;;;

Δεν υπάρχει άλλη λύση. Εκλογές άμεσα για να χαθεί το προβάδισμα του δικομματισμού και κυρίως για να σπάσει ο μονοκομματισμός στη διακυβέρνηση, πάντα με την προϋπόθεση οτι η επόμενη Βουλή θα είναι Αναθεωρητική. Οι Έλληνες έχουν ανάγκη για περισσότερη δημοκρατία. Αυτός ο δρόμος, αυτός ο αγώνας ξεκινάει πρώτα απο την αντιπροσώπευση, απο τις πολυκομματικές κυβερνήσεις. Εκεί βρίσκεται η αρχή για τη μεγαλύτερη συμμετοχή του πολίτη στα κοινά που οι επόμενοι βουλευτές θα πρέπει να παραχωρήσουν για να μην τους πάρει ο διάολος. Γιατί αν δεν παραχωρήσουν μέρος της εξουσίας στον λαό ο διάολος θα τους σηκώσει τόσο ψηλά που όταν πέσουν θα φτάσουν στα Τάρταρα.

Εκλογές, εκλογές, εκλογές. Ο λαός θέλει πραγματικές αλλαγές συσχετισμών, θέλει συμμετοχική δημοκρατία, θέλει να αναλάβει μέρος της ευθύνης της ζωής που μέχρι τώρα του επιβάλλεται χωρίς τη γνώμη του.  

Να πάτε στο λαό κύριε Κακλαμάνη...

Δευτέρα, 14 Φεβρουαρίου 2011

Παρατρόικα



Αν κάποιος θεωρεί τυχαία την διαφιλονικούμενη συνέντευξη τύπου της Τριανδρίας (μπρρρρρρ) της Τρόικας γελιέται πλάνην οικτρά. Αν θεωρεί ο οιοσδήποτε πως οτιδήποτε λέγεται απο τα στόματα των Φρουρών του Παγκόσμιου Κεφαλαίου ή ακόμα και απο την ίδια την κυβέρνηση δεν είναι μελετημένο, είναι τουλάχιστον ΧΑΖΟΣ.

Το σχέδιο συνεχίζεται. 

Αρχίσαμε με τις πρώτες δηλώσεις Παπανδρέου για 'μείωση της κυριαρχίας'.

Προχωρήσαμε στον λεγόμενο 'εξορθολογισμό' της αγοράς (ποιας αγοράς;;;;) με άνοιγμα επαγγελμάτων που προωθεί την μαζικοποίηση των επιμέρους τομέων στη λογική των σούπερ μάρκετ με άμεσο αποτέλεσμα την αποσάρθρωση της μικρής και πολύ μικρής επιχείρησης.Είναι η συνέχεια της άτυπης στάσης πληρωμών του κράτους προς αυτές που οδηγεί τα μικρά ψάρια στον αφανισμό.

Φτάσαμε στην Υγεία και την Παιδεία, τον ακρογωνιαίο λίθο του κοινωνικού κράτους με συγχωνεύσεις, μάνατζερ, ελλειπή χρηματοδότηση (που πολλές φορές φτάνει στα όρια της εξαθλίωσης με σχολεία χωρίς θέρμανση) και υποβάθμιση της λειτουργίας των. Την ίδια στιγμή διευκολύνεται η επιχειρηματικότητα στους χώρους αυτούς με κάθετη απαλοιφή των επενδυτικών όρων ασφαλείας που διέπει μια κοινωνικού χαρακτήρα επιχείρηση (π.χ. στην Υγεία πλέον δε χρειάζεται η συμμετοχή γιατρών στη χρηματοδότηση και το ΔΣ νέων ιδιωτικών κλινικών).

Και τώρα, τσουπ, βγήκε στη φόρα η ιδέα για το πωλητήριο της δημόσιας περιουσίας. Η ιδέα βέβαια είναι παλιότερη αλλά πάντα πρέπει να υπάρχει και ένας λαγός- βλέπε Πάγκαλο που εδώ και καιρό αμβλύνει τις εντυπώσεις για να δοκιμαστεί η κοινή γνώμη. Με την έκρηξη της κυβέρνησης έναντι της Τρόικας μετά απο τις δηλώσεις της, ξεκίνησαν τα παπαγαλάκια να ομιλούν περί 'αξιοποίησης' και όχι πώλησης. Τι αξιοποίηση, τι πώληση ένα και το αυτό... Εξυφαίνεται ο μανδύας της αξιοποίησης για να καλυφθεί το ξεπούλημα της λαϊκής περιουσίας. Είναι το κουστούμι της Αργεντινής για όσους έχουν μνήμη χρυσόψαρου.

Αναμένετε και θα δείτε. Όλα έχουν γίνει έτσι ακριβώς όπως τα περιέγραψαν οι λαγοί. 

Το παρακράτος της νέας εποχής λέγεται Παρατρόικα.

Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011

Θα σας εξαφανίσομεν



Παλιοί γνώριμοι, ο Κώστας και ο βουλευτής Σπυρίδων Αδέκαστος βρίσκονται καλοκαιράκι στην πλατεία του χωριού.

Κουβέντα στην κουβέντα, ο Κώστας φτάνει στο ζητούμενο:

- Ρε συ Σπύρο, αυτόν τον αχαϊρευτό τον γιο μου τι θα τον κάνουμε; Μπορούμε να βρούμε, έτσι, μια θεσούλα στο δημόσιο να ζήσει το παλικάρι; Δουλειά δεν έχει πια στην οικοδομή, τον απέλυσε και ο μάστορας επειδή αργούσε να ξυπνήσει το πρωί... Είναι καλό παιδί, είναι και δυο μέτρα, κάπου θα βρείς να τον χώσεις...

Ξεροκαταπίνει ο Αδέκαστος και για χάρη της παλιάς φιλίας τους αποφασίζει να το κανονίσει.

Μετά απο 15 μέρες τον παίρνει τηλέφωνο:

- Λοιπόν, θα αναλάβει πρόεδρος το Οργανισμού Αποξήρανσης της Κουκουνάρας με 6000 ευρώ το μήνα, μια χαρά!
- Όχι ρε συ Σπύρο, ανταπαντά ο Κώστας, απο τώρα θα παίρνει τόσα φράγκα, μια δουλίτσα ρε συ πιο απλή...

Μετά απο 10 μέρες τον ξαναπαίρνει τηλέφωνο:

- Θα αναλάβει πρόεδρος επιτροπής για νοσοκομειακά είδη, 3500 ευρώ το μήνα και θα έχει και τα τυχερά του!
- Πολλά είναι ρε Σπύρο, κάτι πιο απλό για τον αρχιτεμπέλαρο, όχι και να μας το παίζει καμπόσος...

Μετά απο 10 μέρες ξανά μανά:

- Λοιπόν, μέλος ΔΣ στον Οργανισμό Ύδρευσης της Κατωπλατανιάς, 2500 το μήνα, τι λες;
- Ρε συ, θέση με ένα χιλιάρικο το μήνα δώστου, μην το χέσουμε...
- Κωστή, τέτοια θέση δεν μπορεί να πάρει, θέλει διδακτορικό, μεταπτυχιακό, πτυχία...

Παρασκευή, 4 Φεβρουαρίου 2011

Ο Τζαμπατζής Κύριος Υπουργός



Δεν αμφιβάλλω οτι πολλοί σε τούτη τη γωνιά του πλανήτη ανδρώθηκαν και μεγαλοπιάστηκαν στο τζάμπα. Υπο αυτή την έννοια σωστά ο Ρέππας μίλησε για τζαμπατζήδες. Όντως, το τζάμπα είναι αντικοινωνική συμπεριφορά όταν έχει να κάνει με κλοπή δημοσίου χρήματος.

Αλλά κύριε Ρέππα, το συνάφι σου είναι το πιο τζάμπα κομμάτι της Ελληνικής Αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας. Δεν έχεις δικαίωμα ούτε εσύ, ούτε το παρεάκι σας απο τη μία να καταδικάζετε το τζάμπα και απο την άλλη να το συντηρείτε κατά το δοκούν: στην άρχουσα εξουσιαστική τάξη των βουλευτών, υπουργών, γενικών γραμματέων, προέδρων οργανισμών.

Τζάμπα έχετε αυτοκίνητο πολυτελείας, τζάμπα βενζίνη ρέει στα ντεπόζιτά του και τζάμπα σας οδηγούν όπου στο διάολο θέλετε να πάτε.

Τζάμπα έχετε γραφεία, τζάμπα γραμματείς και φαρισαίους, τζάμπα εξοπλισμό γραφείων.

Τζάμπα μετακινείστε με τα αεροσκάφη και τα ελικόπτερα, τζάμπα διαμένετε σε φοβερά τετράστερα και πεντάστερα ξενοδοχεία ανα τον κόσμο.

Τζάμπα τρώτε και πίνετε υπο την αιγίδα κάποιας συνάντησης, κάποιας ημερίδας.

Τζάμπα κάνετε εξεταστικές για να πάρτε τζάμπα φράγκα για να το παίξετε τζάμπα μπάγκες με τα μαχαίρια στο κόκκαλο και άλλα φοβερά.

ΤΖΑΜΠΑ ΠΕΡΝΑΤΕ ΤΑ ΔΙΟΔΙΑ κύριε οδοντίατρε (άλλος ένας γιατρός υπουργός).

ΌΛΑ ΤΖΑΜΠΑ. 

Θρασύτητα μεγάλη τα περί τζαμπατζήδων. Όταν θα κάνετε πραγματικές περικοπές στην λειτουργία της Βουλής της Κάστας τότε ο λαός θα πληρώσει και το διόδιο και το εισιτήριο.

Μέχρι τότε η οργή είναι δική μας και όχι δική σας.  

ΤΟΥΜΠΕΚΙ λοιπόν γιατί θα σας πάρει ο διάολος. Η Αίγυπτος μπορεί να είναι και πιο κοντά απ'ότι νομίζετε...


'Ερχόμαστε απο μια σκοτεινή άβυσσο. Καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο. Το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή. Ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η επιστροφή. Ταυτόχρονα το ξεκίνημα κι ο γυρισμός. Κάθε στιγμή πεθαίνουμε. Γι αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της ζωής είναι ο θάνατος. Μα κι ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η προσπάθεια να δημιουργήσουμε, να συνθέσουμε, να κάμουμε την ύλη ζωή. Κάθε στιγμή γεννιούμαστε. Γι΄ αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της εφήμερης ζωής είναι η αθανασία.'