Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εθνικά Θέματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εθνικά Θέματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 5 Ιουνίου 2010

Επίδεσμοι και Γάζες





Πόσοι αλήθεια έχουν ασχοληθεί με το φαινόμενο Ισραήλ...


Τώρα που πέρασαν κάποιες μέρες απο την αποτρόπαια,τω όντι, επέμβαση των ισραηλινών ειδικών δυνάμεων στο τουρκικό πλοίο της ομάδας Free Gaza, έχουν γραφτεί αράδες και αράδες σχολίων και τοποθετήσεων περί της ισραηλινής πολιτικής στην Παλαιστίνη. Όπως έγραψα και πιο πάνω, η χρήση βίας απο το Ισραήλ απέναντι σε άοπλους πολίτες είναι πράξη βαρβαρότητας. Είναι πράξη σίγουρα κιότικη -ποιητικό- γιατί αυτοί που πυροβολήθηκαν κατευθύνονταν σε έναν τόπο μαστιζόμενο, αποκλεισμένο, τυρρανισμένο, φτωχό και αδικημένο.

ΑΛΛΑ.

Αρνούμαι να σεβαστώ την πολιτική διάσταση που δόθηκε απο Τουρκικής πλευράς. Το σημαντικότερο όλων, αρνούμαι να συμμαχήσω πολιτικά με ομάδες σας τη Χαμάς και τη Χεζμπολάχ παρότι ο σκοπός είναι κοινός: το δίκαιο των Παλαιστινίων για ελευθερία και κρατική υπόσταση. Όπως παλαιότερα η PLO και η Φατάχ, οι καιροσκόποι Παλαιστίνιοι αντιστασιακοί κινούνται ιδεολογικά υπό τη σημαία της αντιδραστικής πραγματικότητας. Τότε ως υποτιθέμενοι κομμουνιστές, τώρα ως ισλαμιστές. Τότε για να προσεταιρισθούν το αντίπαλο δέος ΕΣΣΔ, τώρα για να συσπειρώσουν μια πιο φανατική ιδεοληψία μέσα στον μουσουλμανικό κόσμο με κύριο σύμμαχο το ισλαμικό Ιράν.

Όσο για την Τουρκία, είναι προφανής η σημαντότητα του τουρκισμού που προσπαθεί να οριοθετήσει εδώ και κάμποσα χρόνια η ομάδα του ΥΠΕΞ -τώρα- Νταβούτογλου. Η Τουρκία και ο Νεοοθωμανισμός είναι πλέον αλληλένδετες έννοιες. Η γείτονος χώρα προσπαθεί πολιτικά και οικονομικά να κερδίσει το ρόλο του προστάτη των μουσουλμάνων προωθώντας το τουρκικό πολιτισμικό πρότυπο,ένα μείγμα δυτικού χαλιφάτου και ισλαμικού καπιταλισμού. Δε χρειάζονται έγγραφα για να αποδείξουν οτι το τουρκικό πολιτικό κατεστημένο του Ερντογάν ήταν ψυχή τε και σώματι εντός του τουρκικού πλοίου. Τέσσερα στελέχη του κυβερνώντος κόμματος βρίσκονταν εν πλώ. Εν πάσει περιπτώσει, τι να πει και η Τουρκία για τα ανθρώπινα δικαιώματα... Η Κύπρος είναι πολύ κοντά στο Ισραήλ... Είδε κανείς Τούρκους ακτιβιστές να επιχειρούν απόβαση εναντίον της Τουρκικής κατοχής; 




Ακτιβιστές του κώλου αυτοί οι τέσσερις, δεν νομίζετε;

Τα όσα έγραψα δεν αναιρούν τη βαρβαρότητα. Αλλά η σπουδαιότητα της εξυφαινόμενης τουρκικής περιφερειακής ηγεμονικής πολιτικής σε συνεργασία με τα ισλαμικά παλαιστινιακά αντάρτικα και την ανίερη συμμαχία με το Ιράν είναι τεράστια για την ελληνική εξωτερική πολιτική. Τα παιχνίδια με το Ισραήλ είναι στρατηγικά επιζήμια για την Ελλάδα. Και το ζήτημα παραμένει κοντόφθαλμο μιας και η χώρα απο το 1959 και μετά την ανεξαρτησία της Κύπρου θα έπρεπε να αποτελεί τον νούμερο ένα σύμμαχο του Ισραήλ, αλλά η Αριστερά ποτέ δεν άφησε την αντιδραστικότητά της να επιβληθεί υπέρ της πολιτικής. Ο εχθρός για την Αριστερά είναι σημαντικότερος απο τον σύμμαχο, ακόμα και αν αυτός είναι βιαστής. 

Όσο για τον βαρβαρισμό του Ισραήλ... Ένας λαός που έχε υποστεί τον εξευτελισμό και τον διωγμό για 3000 χρόνια γίνεται πολύ σκληρός όταν αποκτά την ανεξαρτησία του, πόσο μάλλον όταν γύρω του υπάρχουν 200 εκατομμύρια άνθρωποι που θέλουν να αφανιστεί.   

Σάββατο 13 Φεβρουαρίου 2010

Καημένη Εθνική Κυριαρχία



Εδώ εθνική κυριαρχία, εκεί εθνική κυριαρχία...που είναι η εθνική κυριαρχία; Χάσαμε μέρος της ανέφερε ο Παπα-νδρέου. Αλήθεια, έχουν συναίσθηση οι έλληνες πολιτικοί τι σημαίνει εθνική κυριαρχία; Ας μην τους ρωτήσουμε τι σημαίνει αυτή η ρημάδα η λέξη γιατί στο πρώτο συνθετικό της υπάρχει η ρίζα 'κύριος'...

Κατ' αρχήν ποτέ δεν την είχαμε ολόδικιά μας. Σα να είχαμε μια γκόμενα που μια ήταν και μια δεν ήταν μαζί μας.

Κατά δεύτερον ποτέ δεν την επεζητήσαμε ως κράτος, είτε οικονομικά, είτε πολιτικά. Μόνο στρατιωτικά την καταφέραμε και αυτό ελέγχεται μιας και η παρουσία μας στο ΝΑΤΟ προϋποθέτει ένα είδος 'ελέγχου' απο τους συμμάχους.

Το ξαναγράφω: το τρίπτυχο Ανεξαρτησία, Αυτάρκεια, Αυτονομία που οι πρόγονοί μας πριν 3000 χρόνια θεωρούσαν επιτομή για την Πολιτεία δεν εκφράστηκε και δεν εφαρμόστηκε ποτέ στη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Θα αναρωτηθεί κανείς: 'ποιο κράτος τα κατάφερε με μεγέθη ανάλογα της Ελλάδας;'. Ίσως η Σουηδία. Ίσως η Ελβετία. Ίσως το Ισραήλ και βέβαια στο περίπου μιας και η πολυπλοκότητα του κόσμου δεν επιτρέπει ούτε κλειστά σύνορα μήδε κλειστές κοινωνίες. 

Οι Έλληνες πολιτικοί ποτέ δεν προσπάθησαν όμως να ανεξαρτητοποιήσουν τις προθέσεις τους απο τους εκάστοτε εξωτερικούς παράγοντες. Για να το κάνεις αυτό πρέπει πρώτα να μπορείς να καθορίσεις τα του οίκου σου σε τέτοιο βαθμό που η οικονομία, η κοινωνία και η στρατιωτική ισχύς να είναι υπομόχλια στη διαπραγμάτευση για οιοδήποτε θέμα αφορά τα εθνικά σου συμφέροντα. Με λίγα λόγια, δε φταίει το δημοσιονομικό έλλειμμα σύντεχνε. Η ανυπαρξία παραγωγής, ανάπτυξης και συγκοινωνικότητας κράτους-πολιτών προκαλεί τη βύθισή μας ολοένα και περισσότερο στα έγκατα της εξάρτησης.

Αποκλειστικοί υπεύθυνοι για την κατάντια μας είναι οι πολιτικοί. Χρόνια τώρα χρησιμοποιούν το κράτος ως λάφυρο και ως όχημα παραμονής τους στην εξουσία. Αν επιβιώνουμε ακόμα το χρωστάμε στα... χρωστούμενα. Ως πότε;

Κύριε Παπανδρέου, χάσαμε μέρος της κυριαρχίας μας ενταγμένοι στο ΝΑΤΟ, όχι τόσο στρατιωτικά όσο πολιτικά μιας και ποτέ δεν παίξαμε το χαρτί της χρησιμότητας στις επαφές μας με τους 'συμμάχους'. Χάσαμε μέρος της κυριαρχίας μας όταν ενταχθήκαμε στην ΕΕ την οποία είδαμε ως αγελάδα χρημάτων που χωρίς αντίκρυσμα θα μας προφέρονταν λες και είναι φιλόπτωχο ταμείο. Χάσαμε μέρος της κυριαρχίας μας όταν ενταχθήκαμε στην ΟΝΕ παραχωρώντας τη νομισματική μας και δημοσιονομική μας πολιτική στην ΕΚΤ νομίζοντας οτι το ευρώ απο μόνο του θα έλυνε τα προβλήματα ανταγωνιστικότητας της οικονομίας μας.

Έχετε χάσει τη μπάλα ακυρίαρχοι πολιτικοί. Το παράξενο είναι οτι υπάρχουν ακόμα άνθρωποι, μια μεγάλη πλειοψηφία, που πιστεύει ακόμα σε εσάς, με τη βοήθεια βέβαια των εκάστοτε σφουγγοκωλάριων. Και σε αυτό φταίμε όλοι εμείς οι μειοψηφούντες που δεν κάνουμε κάτι (πως άραγε;) για να τους γυρίσουν την πλάτη.

Πέμπτη 28 Ιανουαρίου 2010

Περίεργες καταστάσεις



Στο γενικό 'χαμό' που επικρατεί στο σύστημα Ελλάδα, με τις οικονομικές δυσκολίες που φτάνουν μέχρι και το ενδεχόμενο πτώχευσης, στα ζητήματα καλής γειτονίας ήρθε να προστεθεί και το άνοιγμα της συζήτησης για διευθέτηση των ελληνοτουρκικών προβλημάτων στο Αιγαίο. Η στιγμή που επιλέχθηκε να ξεκινήσει η ανταλλαγή επιστολών ανάμεσα στους δύο πολιτικούς δημιουργεί σκεπτικισμό καθότι δεν έχουν περάσει πολλές μέρες απο τη δήλωση του ΓΑΠ περί 'οικονομικής άρα και εθνικής ανεξαρτησίας'. Χθές άλλη μια μαύρη μέρα για το Χρηματιστήριο ήρθε να προστεθεί στις δηλώσεις του Ρουμπίνι οτι η Ελλάδα έχει ήδη πτωχεύσει σε συνάρτηση πάντα με την εκτόξευση των περιβόητων σπρέντς, το μέγεθος δηλαδή της απόστασης των τόκων που θα πληρώσουμε στους δανειστές μας σε σχέση με τη Γερμανία.

Όλο αυτό το κοκτέιλ αρνητικών συνθηκών δεν μπορεί παρά να διαμορφώνει μια εικόνα κατάρρευσης των δομών της χώρας καί υπό το πρίσμα των εξεγερτικών κοινωνικών ζυμώσεων: μεταναστευτικό, αγροτικό, δημοσιοϋπαλληλικό. Όλα τα παραπάνω ο εξωτερικός παράγοντας που μπορεί να λέγεται κοινή γνώμη, 'εκτιμητές' οικονομίας, τραπεζικά και οικονομικά τράστ, τα διογκώνει σε τέτοιο βαθμό που ο ταξιτζής του Βερολίνου, στο άκουσμα οτι είσαι Έλληνας σε ρωτά αν έχεις να φάς - με την εικόνα των εξαθλιωμένων της Αργεντινής με τις κατσαρόλες στο μυαλό του.

Ένα μικρό παράδειγμα μπορεί να λύσει τις απορίες μας των περί ού ο λόγος.Πρόσφατα κάηκε δις η Συναγωγή των Χανίων. Αμέσως προσέτρεξαν διάφοροι καλοθελητές, μιντιακοί και μη που επανειλημμένα βομβαρδίζουν με 'αριστερού' περιτυλίγματος δημοσιεύματα, να κατηγορήσουν τους κατοίκους αυτής της χώρας για ρατσισμό, ξενοφοβία και ιθαγενικού τύπου εχθρότητα. Είναι οι ίδιοι που επιμένουν οτι οι μειοψηφίες πρέπει να καθορίζουν την πορεία της πλειοψηφίας ως μέγιστο δημοκρατικό κεκτημένο. Αυτά εντός των τειχών.

Η Αστυνομία των Χανίων,με τη βοήθεια της Μοσάντ (ναι της Μοσάντ) κατάφερε προχθές να συλλάβει  έναν Αμερικανό, έναν Βρετανό και έναν Έλληνα και να απαγγείλει κατηγορίες σε έναν ακόμα Αμερικανό και έναν Βρετανό. Απίθανο; Οι κακοί μαλάκες Ελληναράδες φασίστες που είναι; Απο τους δύο Αμερικανούς, ο ένας ήρθε στη χώρα κάπου τα Χριστούγεννα μόνιμα για να διδάξει, λέει, Αγγλικά (χωρίς να ξέρει Ελληνικά ασφαλώς). Και είπε να κάψει τη Συναγωγή για πλάκα, λέω εγώ τώρα. Ο άλλος που διαφεύγει, ήρθε κάπου τον Γενάρη για διακοπές όπως και ο ένας Άγγλος. Οι δυό τους έφυγαν πρόσφατα απο την Κρήτη αφού τέλειωσαν οι διακοπές τους. Ασφαλώς για χαβαλέ,στο πλαίσιο του πνεύματος των διακοπών, αποφάσισαν να κάψουν τη Συναγωγή. Μαζεύτηκαν δηλαδή άνθρωποι άσχετοι μεταξύ τους και αποφάσισαν να προβούν σε μια πράξη αντισημιτισμού, έτσι γιατί είναι ορκισμένοι αντισημιτιστές! Να αναφέρω οτι η Συναγωγή δεν είχε συστήματα ασφαλείας και κάμερες, ήταν πάντα ανοικτή τις καθημερινές, με τη μουσειακή λογική, μιας και στα Χανιά ζούν 7 Έλληνες Εβραίοι! Ποτέ στο πρόσφατο παρελθόν δεν προκλήθηκε ανάλογο επεισόδιο στην πόλη, εξ'ου και η ανυπαρξία ασφάλειας για το κτήριο.

Εκτός των τειχών, διάφορα ξένα έντυπα έδωσαν έκταση στο περιστατικό, πριν εξιχνιαστεί. Ειδικά η Wall Street Journal εξαπέλυσε φοβερές κατηγορίες στον ελληνικό λαό και την ελληνική κυβέρνηση ωσάν να είμαστε οι νέοι Χίτλερ! Βέβαια, απο τότε που ΚΑΙ η Μοσάντ επιβεβαίωσε το ορθό των συλλήψεων(βασικά αυτή έψαξε και βρήκε-ευτυχώς) κανείς απο αυτούς του 'δημοσιογράφους δεν έγραψε ένα μικρό αρθράκι συγγνώμης ή έστω κωλοτούμπας. Με το φτωχό μου μυαλό και με τη λογική οτι οι Εβραιοαμερικανοί ελέγχουν τεράστια funds που εν δυνάμει μπορούν να χρηματοδοτήσουν το ελληνικό χρέος, μπορώ να θεωρήσω οτι εντέχνως κάποιοι προσπαθούν να υποβαθμίσουν την ικανότητά μας να αντεπεξέλθουμε στο χρέος και να ζητήσουν μεγαλύτερο επιτόκιο αποπληρωμής ή ακόμα και να αποσυρθούν για θρησκευτικούς λόγους (διόλου απίθανο για τους Εβραίους). Μέσω της προβολής τέτοιων περιστατικών ή περιστατικών κοινωνικής αναταραχής μπορούν να φοβίσουν την αγορά, δε νομίζετε;

Τρομερά πράγματα ε; Προσέξτε ποιοι είναι αυτοί που μας 'βαράνε'. Βρετανοί και Αμερικανοί που έχουν συμφέρον στην υποτίμηση του ευρώ. Με όχημα την Ελλάδα προσπαθούν να χτυπήσουν οικονομικά την Ευρώπη μέσω του νομίσματός της. Και για να χτυπηθεί η Ελλάδα πρέπει και να χτυπηθούν τα εθνικά της συμφέροντα. Δεν έπιασε ξαφνικά κωλοπιλάλα τους Βρετανούς για την Κύπρο ή τους Αμερικανούς για το Αιγαίο....

ΥΓ. Σε ότι αφορά τους Εβραίους οικονομικούς παράγοντες, θέλω να εξηγήσω οτι είναι θεμιτό να επενδύουν στο χρέος. Δεν είμαι αντισημίτης, κάθε άλλο. Όλοι οι λαοί είναι ίδιοι στα μάτια μου...  

Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009

Καυτή Φασολάδα



Φτάνουμε αισίως το 2010 και τίποτα πέραν της ημερομηνίας δε θυμίζει οτι βρισκόμαστε τόσο μακριά απο το 1991. Ημερομηνία-σταθμός στη σύγχρονη ελληνική ιστορία όταν μετά το Κυπριακό και τα Ελληνοτουρκικά εντάχθηκε ως 'εθνικό ζήτημα' η ονομασία του κράτους της ΦΥΡΟΜ μετά την επίσημη απόσχισή της απο την πρώην Γιουγκοσλαβία. Απο τότε μέχρι τώρα πέρασαν 19 χρόνια κι όμως το πρόβλημα παραμένει άλυτο, όπως άλλωστε και αυτό της Κύπρου αλλά και οι σχέσεις με την εξ'ανατολής γείτονα χώρα.

Όλα τα παραπάνω προσπάθησαν να χαϊδέψουν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις, από αυτήν του Μητσοτάκη μέχρι εσχάτως του ΓΑΠ. Βέβαια ο τελευταίος ασχολήθηκε με τα παραπάνω προβλήματα και ως υπουργός εξωτερικών των κυβερνήσεων Σημίτη αλλά ως πρωθυπουργός μόλις πριν 60 μέρες έδειξε τις προθέσεις του με την πρώτη επίσκεψή του ως τέτοιος στην Τουρκία και την τριμερή στις Πρέσπες όπου και συζήτησε στο περιθώριο των 'πράσινων εμμονών' του με τον Γκρουέφσκι. Παρότι έχουν δρομολογηθεί εκ νέου συζητήσεις μεταξύ Ελλήνων και Σλαβομακεδόνων υπό την αιγίδα του ΟΗΕ τίποτα μέχρι στιγμής δεν έχει προκύψει. Στο ζήτημα της Κύπρου, μετά το Όχι των Ελληνοκυπρίων το 2004 στο σχέδιο Ανάν, ο πρόεδρος Χριστόφιας εδώ και δύο σχεδόν χρόνια συζητά, μάλλον ατέρμονα, με τον Ταλάτ σε απ'ευθείας διαπραγματεύσεις εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Φτάσαμε λοιπόν 20 χρόνια μετά την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού και την αναθεώρηση των ζητημάτων ασφαλείας της Ευρώπης που απο διπολικό σύστημα μας προέκυψαν περιφερειακές προστριβές και ενώ η Ελλάδα έκανε βήματα στον οικονομικό και κοινωνικό τομέα-συζητήσιμα όλα αυτά- δεν έκανε απολύτως κανέναν βήμα για την εξισορρόπηση των διεθνών σχέσεών της. Αποτέλεσμα αυτών των πολιτικών μετατόπισης της ευθύνης οριστικής λύσης στις επόμενες κυβερνήσεις είναι η χώρα να μένει πίσω σε ότι αφορά τη συνολική της ευημερία, τόσο στο αίσθημα ασφάλειας των πολιτών της όσο και στην σπατάλη χρημάτων για αμυντικό υλικό που θα μπορούσε ίσως να βοηθήσει τη χώρα να καταπολεμήσει τα ελλείμματά της.  Πολλές φορές δε η διπλωματική αναβλητικότητα της Ελληνικής Δημοκρατίας και εν συνεπεία η πολιτική της στάση έχει προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στην κοινωνική της συνοχή με τελευταία παραδείγματα τις φωνές μακεδονομάχων κληρικών και το ιδιότυπο της παρουσίας λαϊκοδεξιού εθνικιστικού κόμματος, του ΛΑΟΣ, στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας και τη συγκρουσιακή πορεία των παρυφών του με αριστερές και ακροαριστερές ομάδες σε πλατείες και πανεπιστήμια.

Τι ακριβώς είναι αυτό που φοβόμαστε άραγε; Πώς θα βγάλουμε τη φασολάδα απο τη φωτιά ή πως θα τη χύσουμε με μια κλωτσιά καρατέκα που μπορεί να μας κάψει; Τα γεγονότα δείχνουν οτι μαθαίνουμε πολεμικές τέχνες αλλά δεν έχουμε βρεί ακόμα τη στολή για να τραβήξουμε το κλωτσίδι...

Υ.Γ. Καλένδες : Οι πρώτες μέρες των ρωμαϊκών μηνών. Οι ελληνικές καλένδες αφορούσαν την καθυστέρηση της πληρωμής χρεών εξαιτίας της δικαιολογίας μη λειτουργίας των οικονομικών μηχανισμών, τότε, τις πρώτες μέρες του μήνα...


'Ερχόμαστε απο μια σκοτεινή άβυσσο. Καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο. Το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή. Ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η επιστροφή. Ταυτόχρονα το ξεκίνημα κι ο γυρισμός. Κάθε στιγμή πεθαίνουμε. Γι αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της ζωής είναι ο θάνατος. Μα κι ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η προσπάθεια να δημιουργήσουμε, να συνθέσουμε, να κάμουμε την ύλη ζωή. Κάθε στιγμή γεννιούμαστε. Γι΄ αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της εφήμερης ζωής είναι η αθανασία.'