Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Στραβοκλωτσιές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Στραβοκλωτσιές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 23 Ιουνίου 2011

Για τον Μπέο ήμεθα



Αλάνια της ΕΛΑΣ κατάφεραν να συλλάβουν -επιτέλους- τον κ. Μπέο, τον υιό Ψωμιάδη και πρόεδρα της Καβάλας (που θα γίνει Καβαλακλής), την προεδράρα της Ηλιούπολης, έναν γραφικό προπονητή, παίκτες, μπουκμέικερς (jesus, ποτέ!) και άφησαν απ'όξω τον πρωθυπουργό, τον Σαμαρά και όλο το συνάφι της μεταπολίτευσης. 

Μα γιατί; Το ποδόσφαιρο βρωμάει και ζέχνει χρόνια, η πολιτική ζωή της Ελλάδας μπιχλάει εδώ και δύο αιώνες: απο την αρχή της όταν ο Μακρυγιάννης ζήτησε σύνταγμα και έλαβε μαζί με εμάς φαυλοκρατία. Οι αλήτες πολιτικοί είναι στη Βουλή και χειροκροτούν σαν τεμπελχανάδες την κάθε χαζομάρα που ως άλλοι Δηλιγιάννηδες και Τρικούπηδες απαγγέλλουν οι δύο κολοσσοί της ελληνικής πολιτικής σκηνής -φεύ!- τη στιγμή που ο κόσμος κρέμεται απο τα χείλια των δημοσιογράφων για τα σώβρακα και τις φανέλες 22 καλοπληρωμένων κωλόπαιδων που βαράνε ένα τόπι χωρίς χάρη. Να βλέπαμε τον Μέσι να κάνω σκόντο αλλά να βλέπω τον Ανύπαρχτιτς και τον Παλτέζ να κλωτσάνε αέρα για να βγεί το στοίχημα πάει πολύ...

Τώρα που μπλέξαμε με το τόπι, όλοι κοιτάμε τη σέντρα τη στιγμή που στην εξέδρα ακονίζουν τα μαχαίρια της θυσίας των Ελλήνων στο βωμό των πιστωτών. Ψες κιόλας η Τρόικα έριξε Χ στον Μπένι για το πρόγραμμα του μεσοπρόθεσμου: μας χαϊδεύει, λένε, αντί να μας τα πάρει όλα μονομιάς. Και τσουπ, έσκασε το Μπεογκέιτ. Όπως έσκασε το dvd της Τζούλιας Κακοκαυλάτου όταν υπογράφαμε το Μνημόνιο.

Εν μέσω θέρους μας θερίζουν και εμείς ακούμε στωικά το άσμα του Τζιμάκου. Στραβάδια, έχω απολυθεί εδώ και ένα χρόνο και δουλειά δε βρίσκω... Γαμώ τη μπάλα σας!

Τρίτη 7 Ιουνίου 2011

Αυτή η άτιμη, μόνιμη κατάθλιψη




Μέχρι και στα άστρα προσέφυγα. Πάτησα στο ρουφιάνο ΄τα άστρα για την κρίση στην Ελλάδα'. Σταχυολογώντας, ακόμα και τα κωλοάστρα δείχνουν οτι το 2021 θα δούμε φως.

Και αναρωτιέμαι: Είμαι 31 χρονών και άνεργος. Θέλω να κάνω παιδιά και δεν έχω να τους δώσω τα εχέγγυα μιας καλής ζωής. Θα φτάσω τα 41 για να δω μια άσπρη μέρα γιατί οι ίδιοι που με έσπρωξαν στον γκρεμό μου ρίχνουν σκοινί για να με σώσουν. Τι πιο ουσιαστικό να γράψω; Ακόμα και οι λέξεις δεν έχουν ψυχή, εμπεριέχουν πια μια μόνιμη κατάθλιψη.

Δεν ξέρω... Δε με αφήνουν να μάθω. Με βλέπουν ως νούμερο ευημερίας ή φτώχειας. Ποτέ δε με είδαν ως πολίτη, ποτέ δε μου προσέφεραν αυτό που ίσως να αξίζω, έστω αυτό που στα χαρτιά κοστίζω.

Μόνιμη κατάθλιψη...

Δευτέρα 26 Ιουλίου 2010

Διαδώστε το



Χάθηκε το βράδυ της Τετάρτης, 21 Ιουλίου 2010, από την περιοχή του Ωρωπού, το ηλικίας 13 μηνών αρσενικό ασπρόμαυρο pointer της φωτογραφίας. Φορούσε μαύρο κολάρο και λευκό Scalibor.
Eίναι σκυλί συντροφιάς και ΔΕΝ ΚΥΝΗΓΑΕΙ.
Δίνεται ΑΜΟΙΒΗ σε όποιον βοηθήσει στην ανεύρεσή του.

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6996851051


Τρίτη 13 Ιουλίου 2010

Θερινό Σινεμά







Αγαπητέ Αναγνώστη,

παρά θιν άλος και με δεύτερο καύσωνα στο κατώφλι μας τα πολιτικά μας κεφάλαια προετοιμάζουν το ψυχρό φθινόπωρο. Για τις τσέπες μας, , για την εργασία μας - αν έχουμε μέχρι τότε, για την ψυχοσύνθεσή μας. Δεν ξέρω αν η δημιουργία της Δημοκρατικής Αριστεράς είναι όαση στο πολιτικό σκηνικό, ούτε αν το Φόρουμ για την Ελλάδα της Ντόρας ο Αρμαγεδδών του δικομματισμού. Ξέρω οτι η ατμόσφαιρα μυρίζει σαπίλα φανερά πλέον, χωρίς το πατσουλί των ΜΜΕ, των δημιουργικών αριθμών.

Όσοι πέρασαν απο το τιμόνι αυτής της χώρας θέλω να ελπίζω -στο πίσω μέρος του μυαλού μου- οτι προσέφεραν. Έστω και αρνητικά. Πως προσφέρει κανείς αρνητικά; Αφυπνίζει μέσω της χαζομάρας του ή της ανεπάρκειάς του έναν, δύο, χίλιους πολίτες και τους αποκόπτει απο το πολιτικά ορθόν. Αυτόν που μπορεί να πει 'Χέστηκα για το κράτος, ας χρεοκοπήσουμε'. Αν κάποιος με θεωρεί εχθρό της πατρίδας που ελπίζω στη χρεοκοπία τότε μετά χαράς κατευθύνομαι στον Κορυδαλλό ως προδότης. Οποιοσδήποτε άλλος με περνά για ηλίθιο θα ενοχληθώ που με βάζει ίσα κι όμοια με τον Τζέφρυ και τον Κωστάκη. Όλοι οι υπόλοιποι, εύχομαι να αυξάνονται με ρυθμούς κουνελιού, ας πάρουν ένα μολύβι, ένα πληκτρολόγιο, ας πρήξουν τον φίλο τους με φανφάρες ανάλογου τύπου μπας και ξεφύγουμε απο τον λήθαργο της πολιτικής απραξίας.

Πολιτική πράξη δεν είναι μόνο η συμμετοχή στα κόμματα και τις πολιτικές οργανώσεις. Είναι και το φιλοσοφείν περί της κοινωνίας, του κράτους, της καθημερινής αναφοράς στην Δημοκρατία.

Αν όχι, πάμε όλοι μαζί σε μια παραλία. Έτσι κι αλλιώς θα πληρώσουμε 5 ευρώ την ξαπλώστρα, 4 ευρώ τον φραπέ και 20 ευρώ το αντηλιακό. Που ξέρεις, μπορεί και να παρθούμε εγκεφαλικά και να πλακώσουμε στις μάπες κάναν παλικαρά που περιμένει να βγάλει εκατομμύρια σε 3 μήνες...

Gogol (Greco) Bordello - 60 Revolutions




Παρασκευή 4 Ιουνίου 2010

Άλλος ένας...



Η στατιστική είναι άτιμη επιστήμη.

Μπορείς με αυτή να μετρήσεις ακόμα και το ποσοστό ευτυχίας.

Ποτέ όμως οι αριθμοί δεν είχαν συναισθήματα παρά μόνο μια δόση αλήθειας.

Από σήμερα ο υποφαινόμενος εντάσσεται στην στατιστική της ανεργίας.

Κάποιος δεν πλήρωνε ενώ απαιτεί να τον πληρώνουν και όταν καθυστερεί αυτή η πληρωμή επιβάλλει 12% τόκο τον χρόνο.

Αυτό είναι το ελληνικό κράτος.

Και ο εργοδότης; Ο εργοδότης έχει σκοπό το κέρδος. Μπορεί να δεχτεί μία πτώση του ποσοστού του κέρδους του αλλά όχι για πολύ. Εννοείται πως δεν έχει όρια, όταν μπουκώνει πολλά μοιράζει ψιχουλάκια, όταν αρχίζει να μπουκώνει λίγα απολύει.

Στατιστική.

Ανεργία.

Κράτος.

Εργοδοσία.

Πάντα πληρώνουν οι πολλοί... Ακόμα και αν σε λίγο δε θα έχουν...


Και απο Δευτέρα στον ΟΑΕΔ για τα άλλα ψίχουλα... 


Πέμπτη 1 Απριλίου 2010

Λαμπρή Γιορτή





Η λέξη 'Λαμπρή' μου κολλάει περισσότερο απ'ότι η λέξη 'Πάσχα'.

Θες γιατί αλλάζει η ώρα;

Θες γιατί αλλάζει ο καιρός,ανοίγει;

Θες γιατί είναι η λαμπρότερη θρησκευτική γιορτή με ρίζες τόσο παλιές;

Όλα αυτά μαζί. Σίγουρα αυτές τις μέρες οι περισσότεροι βρίσκουν λόγο να αποδράσουν,να γιορτάσουν την αναγέννηση της φύσης,του θεανθρώπου κάποιοι άλλοι ή και τα δύο μαζί. Άλλωστε,ο λαός ψοφάει για γιορτές... Πίσω στο χωριό, στην παράδοση, στην οικογένεια. Άνοιξη, τόσο όμορφη...



Η Λαμπρή ταυτόχρονα είναι το χρονικό όριο του χειμώνα και το ξεκίνημα των ονείρων για το καλοκαιράκι που έρχεται, το ξεπέταγμα των Ελλήνων προς τη θάλασσα. Είναι η παρόρμηση που μας προκαλεί για ταξίδια σε τόπους που είδαμε, που θέλουμε να δούμε ή ακόμα ακόμα που θυμόμαστε οτι πρέπει να πάμε. Η Λαμπρή είναι η αρχή της αναβλητικότητας που διέπει τον Έλληνα. 'Αστο, απο Σεπτέμβρη'.

Ευτυχισμένη Λαμπρή σε όλους, καλή Ανάσταση για όσους το νοιώθουν και προπάντων, Καλό Καλοκαίρι.



Παρασκευή 5 Μαρτίου 2010

Άχρηστοι



Ορκίστηκαν εχθές διακόσιοι τόσοι νέοι υπάλληλοι της Βουλής.

Είναι η συνέχεια προσλήψεων του 2008.

Κατά τα λοιπά εχθές ανακοινώθηκαν τα γνωστά μέτρα...

Τι να πει κανείς...




Τρίτη 16 Φεβρουαρίου 2010

Εβρομπουρδέλο


Πόσο μπουρδέλο μπορεί να είναι ένα κράτος που κάθε χρονιά πληρώνει φυσικές καταστροφές στην ίδια περιοχή τη στιγμή που με κάποια εγγυοβελτιωτικά έργα και ίσως και ένα υδροηλεκτρικό εργοστάσιο θα μπορούσε να κερδίσει κιόλας απο τη φύση;

Είναι μεγάλο μπουρδέλο. Ευρωπαϊκό μπουρδέλο όπως θέλουμε χρόνια τώρα να το χαρακτηρίζουμε.

Στον Έβρο το σκηνικό είναι καρμπόν δεκάδες χρόνια τώρα. Στις μεγάλες βροχές ο ποταμός ξεχειλίζει και καταστρέφει περιουσίες. Ξανά μανά οι άμοιροι κάτοικοι να μαζεύουν οτι απέμεινε, να παίρνουν χρήματα απο το κράτος για να ξαναστήσουν τη ζωή τους και ξανά πάλι τα ίδια. Δε φτάνει που ουρλιάζουν οι δήμαρχοι και οι νομάρχες. Δε φτάνει που βγαίνει έξω το μηχανικό και τα πεζοπόρα του ΕΣ να κάνουν το χαμάλη προσπαθώντας με υποτυπώδεις επιχωματώσεις να σταματήσουν τις πλημμύρες. Τι άλλο πρέπει να γίνει στο μπουρδέλο που ζούμε για να αλλάξει η ζωή των ανθρώπων αυτών που στην τελική βρίσκονται σε μια ευαίσθητη περιοχή που καλούμε ακριτική;


Μαλάκες 300 της βουλής, μαλάκες πρωθυπουργοί και μαλάκες μέλη της κυβέρνησης,νιονιό δε βαστάτε στην κούτρα σας; Τόσα χρόνια πληρώνουμε τις καταστροφές αντί να προσπαθούμε να κερδίσουμε με ένα κωλοεργαστάσιο παραγωγής ενέργειας στον Άρδα (παραπόταμο του Έβρου) για να διαχειριστεί επικερδώς τα νερά του μεγαλύτερου σε υδάτινο όγκο ποταμού της Ελλάδας. Αντί να κερδίσουμε σε τουρισμό απο τον μεγαλύτερο υγροβιότοπο της χώρας προστατεύοντάς και αναδεικνύοντάς τον, τον αφήνουμε στη τύχη του, ένα απο τα ομορφότερα τοπία των Βαλκανίων. Ξέρετε, ομορφιά δεν έχει μόνο η Μύκονος και η Σαντορίνη...Και όλα αυτά με το 1/20 των χρημάτων που 40 χρόνια τώρα πληρώνουμε όλοι εμείς οι φορολογούμενοι-ορθώς αλλά αδίκως- για να ξαναζήσουν αυτοί οι άνθρωποι.

Η Ευρώπη μας μάρανε και το κωλοευρώ σας... 


Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2010

Δούλευε μαλάκα



Το παπαγαλίζειν τόσα χρόνια απο την πρώην κυβέρνηση έπιασε τόπο.

Βγήκε ο πρωθυπουργός Θαθανδρέου εχτές ωσάν Άμλετ να ανακοινώσει τα μέτρα της κυβέρνησής του. Ανάμεσα στα άλλα 'σοβαρά' ανέφερε και την αύξηση των ορίων ηλικίας απο τα 65 στα 67 χρόνια. Με 'δραματικό τρόπο περιέγραψε την 'εθνική' ανάγκη για τομές -άλλος ένα εθνικός χειρουργός- και ζήτησε τη βοήθεια του κοινού.

Εκ μέρους του κοινού του προτάσσω το αθάνατο ελληνικό πενταδάκτυλο ΩΡΣΕ. Δε με ενδιαφέρει αν η βενζίνη θα πάει δέκα λεπτά πάνω. Με ενδιαφέρει που μου ζητά να ξαναπληρώσω και να δουλέψω παραπάνω. Πολιτικοί και απο τα δύο κόμματα στα ραδιοφωνικά ντου του πρωινού τόλμησαν να δηλώσουν οτι η παραμονή στην εργασία προσφέρει επιπλέον χρόνια ζωής κατά τους ψυχολόγους. Χρόνια ζωής ρε εθνόδειλοι θα μου προσφέρει η ποιότητα ζωής που θα πρέπει να μου παρέχετε. Οι μεγαλύτεροι μισθοί, οι καλύτεροι δρόμοι, το καλύτερο περιβάλλον, οι λιγότερες ώρες εργασίας, η παιδεία.

Δεν το σκέφτηκε αυτό ο Θαθανδρέου. Αντιθέτως νομίζει οτι με δύο χρόνια παραπάνω εργασία θα σώσουμε το ασφαλιστικό τη στιγμή που επιστημονικές ομάδες θεωρούν οτι αυτά τα δύο χρόνια θα προσφέρουν κάποιους μήνες ζωή στο σύστημα πριν την κατάρρευσή του. Κατά τα λοιπά έχουμε τις υψηλότερες κρατήσεις στην ΟΝΕ και σχεδόν τις χειρότερες παροχές. Η γραφειοκρατία είναι δαιδαλώδης και οι υπερτιμολογήσεις ομηρικές. Οι ράμπο της υγείας υπάρχουν για να πραγματοποιούν εκθέσεις 150 σελίδων και οι προϊστάμενοι υπουργοί για να παπαρολογούν... 

Ναι, καταλαβαίνω. Η λύση δεν είναι η αντιμετώπιση των σκανδάλων της υγείας. Είναι τα δύο έξτρα χρόνια εργασίας. Και ας κοστίζει μια βίδα 130 ευρώ αντί για 30 μέσω ΦΕΚ ασφαλώς...

Ηλίθιοι.


Τρίτη 26 Ιανουαρίου 2010

Θέλω τη μπύρα σας




Βρε δεν πάτε σε κάνα ταβερνίδιο να τα πείτε έτσι παρεάκι που είστε; Τι σίχαμα είναι αυτό πια με όλους τους αυτόκλητους δημοσιογράφους, οικονομολόγους, συνδικαλίστες της BMW και άλλους τυχαίους.



'Θέλω την πείρα σας'. Πάρε τη μπύρα μου και ούστ απο δώ.

Κλεισμένοι δρόμοι απο wannabe δημόσιους υπαλλήλους-αγρότες,κλεισμένοι δρόμοι απο κατολισθήσεις, κλεισμένοι δρόμοι απο διόδια, κλεισμένοι δρόμοι απο τον καθένα. Ότι του φανεί του λωλοστεφανή! Από τη στιγμή που άρχισα να ψιλιάζομαι τον κόσμο τούτο εδώ και 25 χρόνια δε θυμάμαι τίποτα άλλο πέρα απο απεργούς, ετσιθελισμό στη διαδικασία της απεργίας, τραμπούκους ένθεν κακείθεν και βουλευτές-πρώην συνδικαλιστές να εχθρεύονται αυτούς απο κάποτε προάσπιζαν.

Ούστ ρε κωπρόσκυλα. Παλι εμείς θα πληρώσουμε τη νύφη;



ΥΓ. Σε όσους τζάμπα μάγκες, που δε δούλεψαν ποτέ και έμαθαν να κερδίζουν φράγκα απο τον κόπο των άλλων: σταματήστε να μιλάτε για εκατομμύρια λες και είναι στραγάλια. Είναι κόποι των πολιτών που φορολογούνται και όχι επιδοτήσεις στη τσέπη σας. Αμοιβάδες.

Δευτέρα 18 Ιανουαρίου 2010

Μαλάκας, αυτός ο γνωστός



Ξανά και ξανά θα το βλέπουμε εις τον αιώνα τον άπαντα: τους γνωστούς μαλάκες που πάνε στο γήπεδο για να παίξουν ξύλο. Για να βροντοφωνάξουν πόσο κοπρόσκυλα είναι, πόσο πανηλίθια ζώα είναι αυτοί, οι κατά τα λοιπά απόγονοι του Σωκράτη και του Παρμενίδη.

Έπαιξαν ξύλο οι οπαδοί του Άρη με αυτούς του ΠΑΣ στα Γιάννενα γιατί, λέει, κάποιοι λακαμάδες προσπάθησαν να βουτήξουν ένα πανό των πρώτων. Και οι πρώτοι, άντρες με μεγάλες μπάλες μπούκαραν στο γήπεδο, πλάκωσαν πέντε-έξι παλικαράδες με επίσης μεγάλες μπάλες και η πορεία αυτής της ιστορίας κατέληξε ως συνήθως σε γενικευμένο κλωτσομπουνίδι.

Στην Καβάλα, κάποιοι άλλοι μαλάκες έπαιξαν ξύλο με τα ΜΑΤ μέσα στην πόλη. Μετά έπαιξαν ξύλο με τους οπαδούς της Καβάλας. Στα πλάνα της τηλεόρασης μάλιστα, ένας αρχιψωλαράς κοπανάει έναν μεγαλοπάπαρο με φωτοβολίδα. Τα καθίσματα που φεύγουν εκατέρωθεν είναι πταίσμα ασφαλώς.

Κλασική περίπτωση του αιώνιου, ανεπανάληπτου μαλάκα οπαδού που θεωρεί το κασκόλ προέκταση του πέους του και τη νίκη της ομάδας επιβολή στα άλλα αρσενικά, λες και θα γαμήσουν νωρίτερα κάποιο (άτυχο) θηλυκό. Ένας θεός ξέρει τι σκατά κουβαλάνε όλοι αυτοί στη γκλάβα τους. Να πείς οτι το προϊόν που χρηματοδοτούν είναι υψηλής ποιότητας να δεχθείς κάνα δυο σφαλιάρες,μόνο και μόνο γιατί σε μια κοινωνία σε σήψη, οι μαζικές εκδηλώσεις μπορεί και να ξεφύγουν ως ένδειξη αντίδρασης. Αλλά η μαζική χαζομάρα που επικρατεί για την κωλόμπαλα και τα εκατομμύρια που κερδίζουν κάποιοι μάγκες τη στιγμή που στην Αϊτή πεθαίνουν σαν τα σκυλιά χωρίς ένα ευρώ στην τσέπη τους είναι άνευ προηγουμένου.


Καληνύχτα μαλάκα, η ζωή έχει πλάκα (sic).

Τετάρτη 6 Ιανουαρίου 2010

Θεοφάνια




Παναγιά μου Παρθένα, Αλλάχ ακμπάρ, παντοδύναμε Βούδα και λοιπές δυνάμεις ευχαριστώ τα μάλα!

Είδαμε το φώς το αλήθινό, έστω και μέσα απο βιτρό γάβρικο (εδώ που τα λέμε, μάπα το καρπούζι αλλά στους τυφλούς επικρατεί ο μονόφθαλμος).

Ολυμπιακός - ΑΕΚ 1-2 έπειτα απο 15 χρόνια στο Καραϊσκάκη...

ΥΓ. Δεν το φχαριστήθηκα gamoto. Το έταιρον ήμισυ είναι γαβρίνα και ψυχοπλακώθηκε. Καλή καρδιά κορτσάρα μου.

Πέμπτη 24 Δεκεμβρίου 2009

Καλά Χριστούγεννα...



...και χαρούμενο τριήμερο. Να ξεκουραστούμε όλοι. 
Πατήστε παύση στον player του βλόγκ και απολαύστε ανεύθυνα



Κυριακή 6 Δεκεμβρίου 2009

Αντι πορείας διαμαρτυρίας...


...διαμαρτυρία απο τον καναπέ. Για την δολοφονία του μικρού Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, τον 'ήρωα' κατά λάθος,το λάβαρο μιας ξεφτισμένης αντίδρασης σε οτιδήποτε κρατικίστικο, ελιτίστικο και καπιταλιστικό.

Την προτιμώ. Την επιδιώκω αφού το λάβαρο αυτό ράφτηκε και κόπηκε στα μέτρα μιας πολιτικής ομάδας αντί να αποτελεί το άσβηστο κερί που θα έπρεπε να σημάνει την απαρχή της πτώσης της κρατικής τρομοκρατίας, της νοοτροπίας εκείνης που έχει γίνει πετσί των κρατικοδίαιτων υπαλλήλων, ένστολων και μη, του ετσιγουσταρισμού των 'αρχόντων' που εμείς οι ίδιοι χρηματοδοτούμε για να έχουμε οφέλη για ΟΛΟΥΣ.

Είμαστε λίγοι όμως. Πολλοί έγιναν οι τιμητές των απανταχού καιροσκόπων...

'Ερχόμαστε απο μια σκοτεινή άβυσσο. Καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο. Το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή. Ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η επιστροφή. Ταυτόχρονα το ξεκίνημα κι ο γυρισμός. Κάθε στιγμή πεθαίνουμε. Γι αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της ζωής είναι ο θάνατος. Μα κι ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η προσπάθεια να δημιουργήσουμε, να συνθέσουμε, να κάμουμε την ύλη ζωή. Κάθε στιγμή γεννιούμαστε. Γι΄ αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της εφήμερης ζωής είναι η αθανασία.'