Πέρι(ξ) Αναρχίας και Αντιεξουσιασμού

Εν αρχή θα ήθελα να 'απολογηθώ' για την πολιτική μου θεώρηση. Δεν είμαι δεξιός. Δεν είμαι ούτε αριστερός. Δεν ξέρω διάολε αν είμαι κεντρώος αλλά σίγουρα δεν είμαι ακραίος πολιτικά. Θαρρώ πως η ιδεολογία, ως πολιτική ακολουθία, δημιουργεί τέτοιες άμυνες στον ιδεολόγο που κάποιες φορές παρότι καταρρέουν κομμάτια αυτής, βρίσκει τρόπους να δικαιολογεί και τα αδικαιολόγητα. Δεν θα έβαζα το χέρι μου στη φωτιά οτι ανήκω στην ομάδα των ανθρώπων που έχουν καταφέρει να μη δικαιολογούν τα αδικαιολόγητα αλλά σίγουρα δε με ενδιαφέρει να ρίξω τα μούτρα μου και να παραδεχθώ οτι έσφαλα.

Η κρίση πάνω σε ιδεολογίες και απόψεις δεν κοστίζει, τουλάχιστον σε χρήμα. Επίσης, δεν κοστίζει η κόντρα κριτική στην κρίση αν ανήκεις στην κατηγορία που ανέφερα άνωθεν, τους ανιδεολόγητους με τη λογική του δόγματος. 

Το γεγονός λοιπόν οτι η σύντροφός μου ανήκει στον ιδεολογικό χώρο των λεγόμενων αντιεξουσιαστών μου έχει δώσει πολλές φορές ερεθίσματα ανάλυσης της λειτουργίας του στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Ως φοιτητής είχα άλλωστε και τον χρόνο να μάθω πολλά για τον Μαρξισμό και είναι γεγονός οτι υπο το πρίσμα της Ιστορίας περισσότερο απομακρύνθηκα απο αυτόν παρά πριν τον γνωρίσω. Ανάμεσα σε αυτά τα κείμενα έτυχε να γνωρίσω και τους Κροπότκιν και Προυντόν που παρόλα τα αναπάντητα ερωτήματα που μου δημιούργησαν περί νόμου θεώρησα και θεωρώ αξιόλογους, κυρίως για τη βαθιά ελευθερία που διακυρήσσουν. Αντίθετα με τον Μαρξισμό που θεωρεί οτι η ελευθερία πρέπει να καταστρατηγηθεί στο όνομα της δικτατορίας του προλεταριάτου για να επιτευχθεί μέσω του σοσιαλισμού ο κομμουνισμός, οι αναρχικοί εκείνης της εποχής αντιμετώπιζαν την κατάληψη της εξουσίας με απευθείας κατάργησή της, άρα και την ανυπαρξία ανάγκης προστασίας της με δικτατορικούς θεσμούς.

Βέβαια, στα χρόνια που πέρασαν και σε επαλήθευση των θεωριών τόσο των μαρξιστών όσο και των αναρχικών, φάνηκε οτι η επικράτηση των κινημάτων τους θα έπρεπε να προέλθει κυρίως μέσω της κοινής συνείδησης. Τι είναι όμως κοινή συνείδηση και κατά πόσο μπορεί αυτή να γίνει βίωμα; Η ιστορία δείχνει οτι η βία ήταν πάντα ο μοχλός αλλαγής καταστάσεων και η συνείδηση μπορεί να λαξευθεί με τέτοιο τρόπο ώστε η βία να έχει πάντα μια ξεχωριστή θέση σε αυτήν. Οπότε η λογική μου με οδηγεί στο συμπέρασμα πως κοινή συνείδηση δεν θα μπορέσει να υπάρξει ποτέ όταν κάποιοι θα είναι νικητές και κάποιοι ηττημένοι, όπως ο καθένας μας ξεχωριστά κατέχει ένα μοναδικό αποτύπωμα. 

Η ατομικότητα και η κοινωνικότητα μαζί κατά τους αναρχικούς λογίους όμως ειναι ίσως η μοναδική επιτυχημένη σύζευξη των δύο αυτών εννοιών. Γιατί μπορεί στη νίκη και την ήττα να έχεις εκ του αποτελέσματος δύο τουλάχιστον στρατόπεδα, στην ατομικότητα και τη συλλογικότητα των ανθρώπων μπορείς να έχεις ένα στρατόπεδο. Να το κάνω ψιλά, όταν οι άνθρωποι, ως πολίτες κατά την αρχαιοελληνική έννοια, μπορούν να συνεννοηθούν σε ζητήματα που αφορούν την καθημερινότητά τους μπορούν, νικητές και ηττημένοι να μεγαλουργήσουν. Αυτή είναι και εκκίνηση για τις ομάδες ενεργών πολιτών που έχουν κοινούς στόχους π.χ. το περιβάλλον. Μπορείς μέσα σε μία ομάδα κατοίκων μιας περιοχής που έχουν ανάγκη εικαστικών χώρων να βρείς διαφορετικούς ανθρώπους, αριστερούς, δεξιούς, μαύρους και λευκούς να αναμορφώνουν ένα δημόσιο κτήριο και μέσα σε αυτό να προσφέρουν πολιτισμό.

Αυτή είναι η μεγάλη προσφορά του αντιεξουσιαστικού κινήματος. Η συλλογικότητα στη σύγχρονη κοινωνία είναι αποτέλεσμα της διανόησής των θεωρητκών του αναρχισμού, έτσι όπως λειτούργησε στις μικρές κοινότητες κατά την τουρκοκρατία. Είναι αξιοθαύμαστη μάλιστα η κοινή αφετηρία τους. Απομονωμένες κοινότητες απο την κεντρική εξουσία, στην ουσία 'άναρχες' κατάφεραν μέσω της συλλογικότητας να καλυτερεύσουν τη ζωή τους με θαυμαστά αποτελέσματα.

Ήδη στη Βόρεια Ευρώπη οι ομάδες πολιτών πράττουν 'άναρχα' στις ευνομούμενες κοινωνίες. Σιγά σιγά εξαπλώνεται και στην Ελλάδα αυτή η ανάγκη...

Δούλευε μαλάκα

Το παπαγαλίζειν τόσα χρόνια απο την πρώην κυβέρνηση έπιασε τόπο.

Βγήκε ο πρωθυπουργός Θαθανδρέου εχτές ωσάν Άμλετ να ανακοινώσει τα μέτρα της κυβέρνησής του. Ανάμεσα στα άλλα 'σοβαρά' ανέφερε και την αύξηση των ορίων ηλικίας απο τα 65 στα 67 χρόνια. Με 'δραματικό τρόπο περιέγραψε την 'εθνική' ανάγκη για τομές -άλλος ένα εθνικός χειρουργός- και ζήτησε τη βοήθεια του κοινού.

Εκ μέρους του κοινού του προτάσσω το αθάνατο ελληνικό πενταδάκτυλο ΩΡΣΕ. Δε με ενδιαφέρει αν η βενζίνη θα πάει δέκα λεπτά πάνω. Με ενδιαφέρει που μου ζητά να ξαναπληρώσω και να δουλέψω παραπάνω. Πολιτικοί και απο τα δύο κόμματα στα ραδιοφωνικά ντου του πρωινού τόλμησαν να δηλώσουν οτι η παραμονή στην εργασία προσφέρει επιπλέον χρόνια ζωής κατά τους ψυχολόγους. Χρόνια ζωής ρε εθνόδειλοι θα μου προσφέρει η ποιότητα ζωής που θα πρέπει να μου παρέχετε. Οι μεγαλύτεροι μισθοί, οι καλύτεροι δρόμοι, το καλύτερο περιβάλλον, οι λιγότερες ώρες εργασίας, η παιδεία.

Δεν το σκέφτηκε αυτό ο Θαθανδρέου. Αντιθέτως νομίζει οτι με δύο χρόνια παραπάνω εργασία θα σώσουμε το ασφαλιστικό τη στιγμή που επιστημονικές ομάδες θεωρούν οτι αυτά τα δύο χρόνια θα προσφέρουν κάποιους μήνες ζωή στο σύστημα πριν την κατάρρευσή του. Κατά τα λοιπά έχουμε τις υψηλότερες κρατήσεις στην ΟΝΕ και σχεδόν τις χειρότερες παροχές. Η γραφειοκρατία είναι δαιδαλώδης και οι υπερτιμολογήσεις ομηρικές. Οι ράμπο της υγείας υπάρχουν για να πραγματοποιούν εκθέσεις 150 σελίδων και οι προϊστάμενοι υπουργοί για να παπαρολογούν... 

Ναι, καταλαβαίνω. Η λύση δεν είναι η αντιμετώπιση των σκανδάλων της υγείας. Είναι τα δύο έξτρα χρόνια εργασίας. Και ας κοστίζει μια βίδα 130 ευρώ αντί για 30 μέσω ΦΕΚ ασφαλώς...

Ηλίθιοι.

Φοροκοροϊδία

Η προετοιμασία της κοινής γνώμης ξεκίνησε πρίν τις εκλογές. Ο τότε πρωθυπουργός Καραμανλής ο Β', βλέποντας τη χιονοθύελλα να έρχεται σκούντηξε τη χώρα σε εκλογική αναμέτρηση. Κύριο σύνθημα της ΝΔ τότε ήταν η ανάγκη νέων διαρθρωτικών αλλαγών, σκληρότερων και φανερά υπέρ της συμπίεσης των εισοδημάτων των πολιτών. Αντίθετα το ΠΑΣΟΚ του Παπανδρέου του Γ',για την κουτάλα βεβαίως βεβαίως,προσπάθησε και πέτυχε τη νίκη μοιράζοντας υποσχέσεις. Η ατάκα 'λεφτά υπάρχουν' έγινε κύριο σύνθημα των εκλογών και γέμισε ελπίδες του Έλληνες.

Η ανακούφιση πολλών εξ'ημών για την αποπομπή της ΝΔ με τα εκατοντάδες σκάνδαλα και την επαναφορά του 'καθαρού' ΠΑΣΟΚ του έντιμου Γιώργου- μέχρι πρόσφατα Γιωργάκη- μετατράπηκε σύντομα σε γολγοθά. Η κασσάνδρα-Καραμανλής τελικά δε βγήκε ψεύτης. Μέσα σε μία μέρα μάθαμε απο τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος οτι το έλλειμμα έφτασε το 8%. Ως δια μαγείας και μετά απο μία εβδομάδα σχεδόν το 13%. Ήξερε ο πρωθυπουργός; Ασφαλώς και ήξερε, όπως και ο Καραμανλής και το απέκρυψαν για να περάσει ανώδυνα η διακυβέρνηση στο ΠΑΣΟΚ. 

Τότε γιατί τελικά ενώ βρισκόμασταν για καιρό σε αυτό το χάλι δεν πήραμε μέτρα; Μα φυσικά γιατί το σύστημα, στην παραδοχή της νέας αποτυχίας του θα δεχόταν τρομερό πλήγμα. Αντ' αυτού το ελληνικό δίπολο συγκράτησε τις δυνάμεις του. Τα ΜΜΕ γνώριζαν; Στο άκουσμα του 6% ελλείμματος για το τρίτο τρίμηνο του 2009 οι παροικούντες της Ιερουσαλήμ με απλά μαθηματικά θα μπορούσαν άνετα να βγάλουν το τελικό νούμερο του 13. Το τελευταίο τρίμηνο το δημόσιο έκλεισε τρύπες στο σύστημα υγείας που άγγιξε τα 2 δις. Μόνο στην Υγεία! Γνώριζαν λοιπόν και τα ΜΜΕ και το απέκρυψαν. Όλο αυτό το πανηγύρι στήθηκε για να πειστεί ο λαός στην αναγκαιότητα μιας νέας λιτότητας, μιας νέας φοροεπιδρομής στα εισοδήματα αυτών που είτε δεν μπορούν να κρυφτούν σε κάποιο φοροπαραθυράκι είτε έχουν την τιμιότητα του φορολογούμενου πολίτη.

Άκου ελληνάκο: παγώνουν και μειώνονται οι μισθοί στο δημόσιο εκτός απο τους μισθούς των βουλευτών. Οι υπάλληλοι με μισθό στα 2000 ευρώ θα χάσουν κοντά στα 300 ευρώ. Οι βουλευτές με βουλευτική αποζημίωση κοντά στα 10000 θα χάσουν κάπου 100. Οι αγρότες θα αργήσουν να λάβουν έστω και μέρος των επιδοτήσεων τη στιγμή που μέσα σε 3 μήνες οι κυβερνητικές πτήσεις κόστισαν 1 εκατομμύριο ευρώ. Οι τράπεζες δεν προσφέρουν το χρήμα που έλαβαν ως κρατική βοήθεια (ύψους 25 δις ευρώ) στους πολίτες, παραδεχόμενες μάλιστα μεγάλα κέρδη, τη στιγμή που επιχειρήσεις κλείνουν και ετοιμάζονται αυξήσεις στη φορολόγησή τους. 

Ακούς ελληνάκο; Σε προετοιμάζουν 100 μέρες τώρα να βάλεις μαργαρίνη στο ψωμί αντί για βούτυρο γιατί στο κάτω κάτω θα κάνει καλό στην καρδιά σου τη στιγμή που ο πρωθυπουργός σκέφτεται να μετακομίσει στο Ζάππειο απο το Μαξίμου. Το κτίριο είναι ενεργοβόρο (;) και οι συνεργάτες του βρίσκονται ανά τους ορόφους της πρωθυπουργικής κατοικίας- λέει. Δεν είναι δυνατόν να ανεβοκατεβαίνουν σκαλιά και να καταναλώνουν ενέργεια τα υβριδικά του Γιωργάκη παρά μόνο ο λαός να κόψει το βούτυρο εν μέσω βαρυχειμωνιάς. 

Άκου ελληνάκο... Κάνε off-shore μπας και σώσεις λίγο βούτυρο. Οι ελβετόψυχοι έχουν ήδη σώσει βούτυρο για τα τρισσέγγονά τους. Ή επι τέλους στείλε τους ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ.