Πότε θα βάλει κρύο;

Δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα

Κρύο δεν έκανε ποτέ

τραγουδάνε κάτι παλικάρια με ράστα. Ναι, αυτοί που πίνουν μπάφους και παίζουν pro.

Μας πως αλλιώς θα περάσει η παρατεταμένη θέρμη του καιρού και όχι μόνο; 

Ζεσταίνομαι ρεεεεε! Δεν αντέχω άλλο ζέστη, τσουρουφλίστηκα. Ακόμα και η κωλότσεπη έχει ιδρώσει, ξέρεις, εκεί που βάζεις το πορτοφόλι. Κοιτάζω στις βιτρίνες, βγάζω το πορτοφόλι να δω αν με παίρνει, τζίφος. Βλέπω τους λογαριασμούς, ξαναβγάζω το πορτοφόλι, ξανά πίσω στην κωλότσεπη. Ζέστη, πολλή ζέστη, όλο ζέστη, 'καυτά μέτωπα' το κλισέ των δημοσιογραφίσκων. 

Ας έρθει λίγη δροσιά, έστω καιρική, να κλειστούμε σπίτι να μη μας θέλγει η αγορά. Θα μου πεις, πετρέλαιο, κάστανα (καλά, 3 ευρώ το κιλό τα κάστανα;) ζεστοί καφέδες, είμαστε τώρα να χαλάμε ρεύμα για να βράσει το νερό; Έστω κι έτσι, ας έρθει λίγο κρύο στα μυαλά μας, να παγώσουν να μην καταλαβαίνουμε πόσο ζεστό είναι το στικάκι του Παπακωνσταντίνου με τον προϋπολογισμό. Φοβερό πράγμα η τεχνολογία, σε ένα στικάκι πλέον χωράνε όλα τα κακά του κόσμου.

Ήρθε να μας δροσίσει η Ντόρα! Δημοκρατική Συμμαχία το κόμμα της με τον Κυριάκο κέρβερο στη ΝΔ για να κρατάει την πόρτα ανοικτή στην μετά-Σαμαρά εποχή. Είναι στο φυζίκ της ΝΔ, οι αποστάτες μία στις δύο φορές αναλάμβαναν τα ηνία της Δεξιάς τα τελευταία 35 χρόνια. Που ξέρεις, μπορεί η Ντορίτα να επανέλθει σε 10 χρόνια σιδηρά και περήφανη για την πορεία της, μοναχική μέχρι τότε, στον θώκο του πρόεδρα της Νέας Νέας Δημοκρατίας.

Μέχρι τότε πολλά δε θα γίνουν. Δε θα έχουμε 'διώξει' το ΔΝΤ, δε θα έχουμε καταψηφίσει το δίπολο του κακού ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, δε θα έχουμε διώξει τα κόμματα άρνησης και διαμαρτυρίας, δε θα έχουμε καταφέρει να λύσουμε το θέμα με τους ΧΥΤΑ, δε θα έχουμε αναπτυξιακό νόμο, δε θα έχουμε τίμιους φορολογούμενους αλλά ούτε και Πολιτεία ικανή να λύνει θέματα, δε θα έχουμε στον ήλιο μοίρα.

Τουλάχιστον θα έχουμε ήλιο, ζέστη, Παπανδρέου (Νίκο; Γιώργο; κάποιον τελος πάντων), Καραμανλή (όλο και κάποιος θα ξεπηδήσει), Μητσοτάκη (τη βλέπω την Αλεξία να μας κάνει δηλώσεις στο πλευρό του Αθάνατου) και καμια διακοσαριά γόνους πολιτικών οικογενειών. Θα έχουμε κάποιον να μας θυμίζει την ένδοξη ιστορία μας βρε αδερφέ.

Αλλά κρύο ποτέ ξανά. Τα μπάνια του Λαού πρέπει να θεσμοθετηθούν για όλο τον χρόνο, είναι η καλύτερη περίοδος για να περάσεις νομοσχέδια...

Καλές Γιορτές παιδιά! Θέλει καλοπέραση η φτώχια... 

H Απάτη της Αποχής

Σύμφωνοι: η Αποχή είναι πολιτική πράξη για πολλούς. Είναι ο τρόπος να δείξει κανείς πως δεν ανέχεται το πολιτικό σύστημα όπως διαμορφώνεται κατά καιρούς. Είναι μια διαδικασία άρνησης της 'Δημοκρατίας' των ελίτ, του τρόμου που προσφέρει ένα αστικό κυβερνητικό σχήμα που εκφράζεται ως Ελληνική Δημοκρατία.

Σκέφτηκε κανείς όμως πόσο άλλοθι δίνει τόσο στον απέχοντα όσο και στον συστημικό η ερμηνεία της;

Για τον απέχοντα είναι ο πολιτικός εγωισμός. Δεν είναι ψυχολογικός όρος αυτός. Είναι η τάση του πολίτη να νιώθει μόνος μέσα σε μια πλειάδα κομμάτων και οργανώσεων που δεν τον εκφράζουν. Είναι δυνατόν το παραπάνω; Πως σε μια σοσιαλιστική δημοκρατία, σε μια αναρχική δημοκρατία, σε μια φιλελεύθερη δημοκρατία, σε μια αστική δημοκρατία ο απέχοντας δεν μπορεί να βρεί έστω έναν μηχανισμό, ένα κόμμα, μια οργάνωση που να μην εκφράζει κομμάτι των πιστεύω του; Δόξα τον θεό, έχουμε έκφραση όλων των αποχρώσεων, απο την εξωκοινοβουλετική κινηματική Αριστερά μέχρι την εθνοφασιστική Δεξιά. Εφόσον δεν διαλεγόμαστε με άλλους, εφόσον δεν έχουμε τη διάθεση να ανταλλάξουμε ιδέες και προτάσεις, έστω να ρίξουμε λίγο τους τόνους για το κοινό καλό όλων, απέχουμε. Λαμπρά. Ο εγωισμός μας, το νεφέλωμα στο μυαλό μας που προϊδεάζει αλάθητο απόψεων, λέγεται Αποχή.

Όλοι έχουμε κωλοτρυπίδα κύριοι αλλά χέζουμε στο ίδιο αποχετευτικό σύστημα. 

Απο την άλλη, δίνουν οι Απέχοντες το δικαίωμα στους συστημικούς να μην τους προσμετρούν. Δεν αρκεί η πραγματικότητα 'νίκησε η Αποχή'. Η αποχή ΔΕΝ κυβερνά, ΔΕΝ βρίσκεται σε κανένα έδρανο κοινοβουλίου, περιφερειακού ή δημοτικού συμβουλίου. Είναι η καταγραφή ενός αριθμού που τρομάζει μόνο ένα μικρό παιδί όπως αυτό θα τρόμαζε απο τον μπαμπούλα-κάποια στιγμή το ξεχνάει και μετά το χλευάζει, έτσι και εν ευθέτω πολιτικό χρόνο οι συστημικοί σχηματισμοί το ξεχνάν.

Πως να το γράψω αλλιώς βρε αδερφέ, ο Απέχοντας δίνει το δικαίωμα στην ανυπαρξία του παρά μόνο για ένα βράδυ εκλογών και ένα πρωινό εφημερίδων και εκπομπών.

Στέκομαι σε αυτό που δήλωσε ο Ψαριανός το βράδυ των εκλογών: πρέπει όλοι να ψηφίσουμε και το επόμενο ΣΚ. 

ΝΑΙ. Πρέπει γιατί έτσι σεβόμαστε και δεν χλευάζουμε την πλειοψηφία. Αυτή είναι η δημοκρατία, έχουμε το ελεύθερο να εκφραζόμαστε, να συνασπιζόμαστε , να αναμετρώμαστε πολιτικά αλλά στο τέλος πρέπει να ακολουθήσουμε την απόφαση της πλειοψηφίας. Κάνουμε το παν να την πείσουμε να αλλάξει γνώμη αλλά δεν την αρνούμαστε.

Μην απέχεις. Το μη χείρων βέλτιστο,έτσι είναι η πραγματικότητα, όχι μόνο στην πολιτική αλλά και στην εργασία, στην αγάπη, στη ζωή. Αλλιώς βάζουμε έναν ακόμα καθρέπτη στο σπίτι μας και ερωτευόμαστε το είδωλό μας.

O X I

Αύριο θα έχουμε παρελάσεις, χαρές και πανηγύρια για την επέτειο της άρνησης του Μεταξά. Πριν λίγες μέρες ο κομπορρήμων πρόεδρος της σοσιαλιστικής Διεθνούς (και ουχί πρωθυπουργός της Ελλάδος) είπε όχι στην Τρόικα και στην αίτησή της για νέα οικονομικά μέτρα. Αμέσως μετά, αποφάσισε να οργανωθεί μια διακαναλική φανφάρα με οργανωτή έναν Πεταλωτή για να δηλώσει πως το όχι δεν ήταν όχι αλλά ό-χι. Χ του έριξε η Τρόικα μιας και αυτό το όχι ήταν τουλάχιστον 'γκέι' (προς θεού, γκέι ως χαζοχαρούμενο και όχι ως σεξουαλική προτίμηση) . Βλέπει και το Χ απο τον σοφό ελληνικό λαό και απειλεί, όπως όλοι οι Έλληνες πολιτικοί έκαναν στο παρελθόν. Ούτε χαρές, ούτε πανηγύρια. 

Τι απείλησε; Ότι θα μας κάνει ντα αν δεν ψηφίσουμε τους υποψηφίους του ΠαΣΩχ. Οτι οι εκλογές αυτές είναι καθαρά ψήφος εμπιστοσύνης στην κυβέρνησή του και πιθανή καταψήφιση των εκλεκτών θα μας αναγκάσει να πάμε στα χωριά για να τους ξαναψηφίσουμε. 

Ε και ζα δε κανεις; 

Μα θα κάνει, έτσι κι αλλιώς. Θέλει συγκατηγορούμενους στο ειδώλιο της Ιστορίας. Θέλει και τη Ντόρα, θέλει και τον Καρατζαφέρη. Για να δηλώσει αργότερα οτι σύρθηκε απο τις καταστάσεις μαζί με όλο το πολιτικό φάσμα σε μια Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας. Έτσι κρύβονται οι ενοχές ενός κόμματος που κατέστρεψε μαζί με τη ΝΔ ότι είχε φτιαχτεί τσούκου τσούκου  απο τους απλούς ανθρώπους του μόχθου. Είναι η ίδια συνομοταξία εγκάθετων γερμανοτσολιάδων και ελβετόψυχων που απο την επανάσταση του 1821 κατατρώνε τον λαό. 

Θυμίζω λίγο την Ιστορία. Το 1840 βρεθήκαμε πάλι σε καθεστώς Τρόικας. Ανέλαβαν οι Φίλοι Σύμμαχοι τον έλεγχο των οικονομικών της χώρας. Το 1843 ήρθε όμως ο Μακρυγιάννης και έδωσε μια πνοή δημοκρατίας. 

Ψάξτε να βρείτε Μακρυγιάννη. Ένα ΟΧΙ έστω.

ΌΧΙ στην ελαφρότητα όλων αυτών που θαρρούν πως μας απειλούν. 

ΌΧΙ, απλά ΌΧΙ. Ο καθένας ας αναλάβει την ευθύνη και ας κάνει τον Μακρυγιάννη  ενάντια στα δεσμά του.

Όχι άλλους Yesmen.