Τετάρτη 26 Ιανουαρίου 2011

Παράνομοι της Νομιμότητας



Το έχετε καταλάβει, πείτε την αλήθεια... Είναι το σήμα κατατεθέν του ελληνισμού διαχρονικά. Ο καθένας κάνει ότι του καπνίσει και αν κάποιος 'φορέας' έχει την απαραίτητη 'ευαισθησία' τότε μπορεί και να τον τραβήξει νομικά.

Παράδειγμα Α:

Ο δήμαρχος της Στυλίδας Απόστολος the man Γκλέτσος. Έσπασε τα πλαϊνά προστατευτικά της Εθνικής Οδού γιατί κατάφορα η εταιρία λειτουργίας του δρόμου παραβίαζε το νόμο: σε ιδιωτικό οδικό δίκτυο πρέπει να υπάρχουν παράπλευροι δρόμοι για την εξυπηρέτηση αυτών που δεν θέλουν να τον χρησιμοποιήσουν. Ο Δήμαρχος συνελήφθη. Τον πήγαν δικαστικά αλλά αθωώθηκε βάσει κάποιου άλλου νόμου, ένας θεός ξέρει ποιού. Αν ο υποφαινόμενος έπραττε το ίδιο το λογικό θα ήταν να σας έγραφε απο της φυλακής τα σίδερα.

Δεν κρίνω την πράξη απο την πλευρά της νομιμότητας. Μεταξύ μας, σωστά έπραξε βάσει του νόμου, παραβιάζοντας όμως άλλο νόμο. 

ΚΟΥΚΟΥΡΟΥΚΟΥ

Παράδειγμα Β:

Ο αντικαπνιστικός νόμος ψηφίστηκε και δεν εφαρμόζεται. Πέρασε απο το Συμβούλιο της Επικρατείας ως νόμος επιβολής του κώδικα Υγιεινής σε κλειστούς χώρους, μη λαμβάνοντας όμως υπόψιν οτι το τσιγάρο κυκλοφορεί νόμιμα στις αγορές της χώρας. Πως λοιπόν η πράξη κρίνεται παράνομη σε συγκεκριμένους ΙΔΙΩΤΙΚΟΥΣ χώρους όταν το εργαλείο είναι νόμιμο; Είναι σαν να αγοράζω μία τσάπα που δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω στο χωράφι μου γιατί υπάρχουν ειδικές συνθήκες. Σαν να μην έφτανε αυτό, υπάρχει παράθυρο χρήσης σε μεγάλους χώρους. Δηλαδή στο μεγάλο μαγαζί καπνίστε άφοβα, δεν υπάρχει υγειονομικό ενδιαφέρον, παρότι σε αυτόν οι συνθήκες είναι ίδιες με αυτές του μικρού μαγαζιού;

Άντε λοιπόν, ψηφίστηκε. Εφαρμόστηκε; Ο κόσμος αρνείται να τον εφαρμόσει. Γιατί; Δεν υπάρχουν φορείς εφαρμογής; Υπάρχουν. Έλα μου ντε που αν έρθει να μου κόψει πρόστιμο ο δημοτικός υπάλληλος ΔΕΝ έχει δικαίωμα να συλλέξει τα στοιχεία μου! Μόνο τα σώματα ασφαλείας έχουν το δικαίωμα. Αρνούμαι λοιπόν. Και μετά τι; Ουσιαστικά εφαρμόζεται μόνο για τους μαγαζάτορες.

ΚΟΥΚΟΥΡΟΥΚΟΥ

Παράδειγμα Γ:

Κάπνισε σε μερικούς εγκέφαλους να στοιβάξουν μέσα σε έναν δημόσιο χώρο που ΠΕΡΙΕΡΓΩΣ διέπεται απο έναν ρατσιστικό νόμο που λέγεται ΆΣΥΛΟ κάποιους φουκαράδες. Επειδή ψηφίστηκε λένε απο το οργανωμένο συνδικαλιστικό σώμα των φοιτητών. Αν δηλαδή ψηφίσει το ίδιο σώμα να χέσουμε μαζικά μέσα σε έναν χώρο του Ασύλου νομιμοποιείται;

Να μην ξεχάσω: αυτοί, της Νομικής, οι φοιτητές βρε... είναι αυτοί που οι πρεσβύτεροι συνάδελφοι τους είναι οι νταβατζήδες σε κάθε νομική πράξη μας με ποσά 300% πάνω απο τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και που αντιδρούν στο άνοιγμα του επαγγέλματός τους. Επαναστάτες με περιουσία δηλαδή...

Προσπερνάω... Αυτοί οι φουκαράδες έχουν δικαίωμα ασύλου; Αν δεν έχουν γιατί πρέπει να πείσουν με το στανιό το ελληνικό κράτος οτι πρέπει να την αποκτήσουν; Με βάση το Σύνταγμα κατοχυρώνω το δικαίωμα για στέγη. Μπορώ να κάνω κατάληψη σε έναν δημόσιο χώρο και να απαιτήσω ένα διαμερισματάκι; Έχω δικαίωμα στη στέγη, νομιμοποιούμαι όμως με οποιοδήποτε μέσο να το κάνω και κυρίως, είναι υποχρεωμένο το κράτος να μου το προσφέρει γιατί έτσι γουστάρησα μια ωραία πρωία; 

ΚΟΥΚΟΥΡΟΥΚΟΥ

Ότι του καυλώσει του καθένα. Βάζει μπροστά το προσωπικό ή κοινωνικό συμφέρον για να απαιτήσει μια αλλαγή.

Απο την άλλη το κράτος λειτουργεί καυλοαντικαυλωτικά. Δεν καυλώνει να κυνηγήσει τον μαλάκα που διαλέγει να σπαταλήσει το δημόσιο χρήμα στεγάζοντας 300 άτομα σε χώρο που πληρώνω ΕΓΩ για να εξυπηρετήσει την συμπλεγματική φανφαρολογία περί επανάστασης και άλλων τέτοιων φαρσών αλλά καυλώνει να κυνηγήσει τον μαγαζάτορα που φουμάρει ή τον δήμαρχο που σπάει στηθαία.

Ρε δε γαμιέστε...

Τρίτη 28 Δεκεμβρίου 2010

Αλήθεια, τι μας περιμένει;




Άλλη μια χρονιά λαμβάνει τέλος. Άλλη μια χρονιά που ο πολίτης αυτής της χώρας παραμένει αμόρφωτος, σχετικά φτωχός (η φτώχεια έχει να κάνει πάντα με το περιβάλλον, προφανώς ο Έλληνας θεωρείται πλούσιος σε σχέση με τον Αφρικάνό) και το χειρότερο, δεμένος πισθάγκωνα απο ένα σύστημα που απο το 1830 και μετά τον κρατά στα χαμηλά της Ευρώπης. Γκρίνια θα πεις. Είναι να μην γκρινιάζεις όταν το έλλειμμα δημοκρατίας και κατά συνέπεια η ανισότητα τέμνουν οριζόντια την ζωή μας και μας κατατάσσουν σε πληβείους και πραιτοριανούς; Αυτό που ξεκίνησε με την βαυαροκρατία, η συναλλαγή δηλαδή της κάστας των γραφειοκρατών με τα δημόσια οικονομικά και τα συμφέροντα έξωθεν μοιάζει με ένα ιστορικό κύκλο που δε λέει να τελειώσει. Όπως και τότε, έτσι και τώρα μια Τρόικα καθορίζει την πορεία μας.

Οι αναλαμπές του Ελληνισμού και η μεγιστοποίηση της επέκτασής του το 1919 δεν ήταν τίποτα παραπάνω απο μια εξαίρεση που επιβεβαιώνει πως όταν τυγχάνει τα συμφέροντά μας να συμπίπτουν με αυτά των μεγάλων παικτών του κόσμου, τότε μας αναλογεί ένα ξεροκόμματο. Πως αλλιώς να αντιληφθείς άλλωστε την έννοια του έθνους-κράτους που ο Διαφωτισμός επέβαλε στις δυτικές κοινωνίες και που στρεβλά-όπως συνηθίζεται στη σύγχρονη ιστορία μας- πέρασε στην κρατική ιδεολογία; Αυτή η κρατική ιδεολογία μας σκοτώνει απο τότε. Ιδεολογίες κάθε μορφής, απο τον Μεγαλοϊδεατισμό μέχρι τον εντόπιο 'Σοσιαλισμό', που σάρωσαν τον κοινωνικό ιστό των Κοινοτήτων, του αρχαιότερου ελληνικού θεσμού. Αυτές οι ιδεολογίες συγκέντρωσαν την δύναμη στο εθνικό κέντρο, εκεί γύρω απο τα παλαιά ανάκτορα που τώρα ονομάζονται Κοινοβούλιο και στέρησαν απο τους Έλληνες τη δημιουργία, τον πολιτισμό, τον αυτοέλεγχο και αυτοορισμό τους στον κόσμο. Απο κοσμοπολίτη τον κατάντησαν επαρχιώτη με την κοινωνική έννοια της λέξης. Τον κατάντησαν ένα ιδεολογικό ζώο.

Έχουμε περισσότερο απο ποτέ την ανάγκη αποϊδεολογικοποίησης της κοινωνίας. Έχουμε την ανάγκη να αποστρατευτούμε ως άνθρωποι απο τους στρατούς των κομμάτων που εχθρεύονται οιονδήποτε δεν συντάσσεται μαζί τους. Έχουμε την ανάγκη να αντιληφθούμε οτι πρώτα είμαστε πολίτες, ενεργά μέλη της κοινωνίας, και μετά κομματικά ανθρωπόμορφα. 

Δεν αρκεί να εκφράζεις την αγανάκτησή σου για έναν προϋπολογισμό, να στοιχηματίζεις οτι θα αποτύχει αλλά να τον υπερψηφίζεις. Καλύτερα να πράξεις όπως είπε κάποτε ο Μέιτζορ, πρωθυπουργός της Βρετανίας, στους εσωκομματικούς του αντιπάλους: stand up or shut up. Αφού το πρώτο δεν ισχύει, καλύτερα να μη μιλάς ή να παραιτηθείς. Αυτά είναι τα αποτελέσματα των ιδεολογιών, των κομματικών γραμμών, όλων αυτών των δεινών που μας έφερε η Ευρώπη του Διαφωτισμού...

Καλή χρονιά και καλή τύχη λοιπόν.

Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου 2010

Νο2

Δεν είναι ωραίο να τρως ξύλο:




Έρχεται δεύτερος μετά απο αυτόν:






Αν νομίζει κάποιος οτι τελείωσε εδώ είναι γελασμένος.

Τις έφαγαν καλώς; Οι άνθρωποι όχι. Αλλά η ιδιότητα θα έπρεπε τουλάχιστον να πυροβοληθεί. Και επειδή δεν μπορείς να φτιάξεις ομελέτα χωρίς αυγά, οι άνθρωποι θα την πληρώσουν.

Δεν ενδιαφέρει κανέναν αν είναι συμπαθείς ή όχι. Η αντικειμενική αλήθεια οτι εκφράζουν το σύστημα που έριξε τη χώρα στα σκατά αποτελεί το εφαλτήριο για τη βία στο πρόσωπό τους. Χτυπήθηκαν ο βουλευτής και ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ και θα χτυπηθούν και άλλοι πολλοί αν τολμήσουν να περπατήσουν στους δρόμους ως κοινοί θνητοί, νομίζοντας πως ο λαός θα τους ανεχθεί ως φυσικές παρουσίες.

Είστε επικηρυγμένοι. Εύχομαι οι κυνηγοί σας να το σκεφτούν διπλά και τριπλά όταν βρεθούν πίσω απο το παραβάν και να μη σας στείλουν πίσω απο κάποιο έδρανο ή γραφείο.

Μέχρι τότε στα λαγούμια σας.

'Ερχόμαστε απο μια σκοτεινή άβυσσο. Καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο. Το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή. Ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η επιστροφή. Ταυτόχρονα το ξεκίνημα κι ο γυρισμός. Κάθε στιγμή πεθαίνουμε. Γι αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της ζωής είναι ο θάνατος. Μα κι ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η προσπάθεια να δημιουργήσουμε, να συνθέσουμε, να κάμουμε την ύλη ζωή. Κάθε στιγμή γεννιούμαστε. Γι΄ αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της εφήμερης ζωής είναι η αθανασία.'