Ο Αρχιμπούρδας

Βάλτε ένα ουζάκι, μια λακέρδα και ένα μοσχοχτάποδο και απολαύστε:

- Λεφτά υπάρχουν

- Είμαστε αντιεξουσιαστές στην εξουσία

- Μερικές φορές θέλω κι εγώ ο ίδιος να κατέβω να διαδηλώσω

- Αι στο καλό με αυτούς που έχουμε απο πάνω

Όλα τούτα δεν το είπε κάποια λαϊκάτζα, τα είπε η Πρωθυπουργάρα μας ΓΑΠ.

Ναι, ο ίδιος που μας έβαλε στο Μνημόνιο 1 και ετοιμάζεται να μας βάλει και στο Μνημόνιο 2. Ο ίδιος που περιέκοψε μισθούς, συντάξεις, κοινωνικές παροχές, παροχές υγείας και παιδείας, ο ίδιος που δεν έχει αφήσει ακόμα αφορολόγητο τον αέρα (το νεράκι και το φαγάκι τα φορολογεί λες και είναι πλατίνα).

Ρε είσαι καλά; Σε σένα αναφέρομαι ΓΑΠ. ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ; ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΕΙΣ με το περιβάλλον σου-όχι τον Παμπούκη ρε μάπα- τον ήλιο, τη γη τον κόσμο;

Έχεις ιδέα τις μπούρδες έχεις πει και τι εγκλήματα έχεις διαπράξει;

Δεν είσαι καλά, ζεις σε ένα όνειρο και αμπελοφιλοσοφείς ώωωωωρες ολόκληρες κάθε μέρα με τα ακούνητα πασοκοστρατιωτάκια για να μας πεις τόσες βλακείες.

ΣΥΝΕΛΘΕ ΚΑΙ ΠΑΡΑΙΤΗΣΟΥ πριν να είναι αργά. Σύντομα θα βρεθείς στα δικαστήρια απολογούμενος για τα πεπραγμένα σου. Για τις λεκτικές βλακείες σου δε χρειάζεται να πω κάτι,  ήδη σε έχουν γραμμένο στα κατάστιχα της απέραντης ηλιθιότητας πολιτικού λόγου εις τον αιώνα τον άπαντα.

ΥΓ. Ξύπνα! ΣΗΚΩ ΦΥΓΕ ΤΩΡΑ!

Αυτή η άτιμη, μόνιμη κατάθλιψη

Μέχρι και στα άστρα προσέφυγα. Πάτησα στο ρουφιάνο ΄τα άστρα για την κρίση στην Ελλάδα'. Σταχυολογώντας, ακόμα και τα κωλοάστρα δείχνουν οτι το 2021 θα δούμε φως.

Και αναρωτιέμαι: Είμαι 31 χρονών και άνεργος. Θέλω να κάνω παιδιά και δεν έχω να τους δώσω τα εχέγγυα μιας καλής ζωής. Θα φτάσω τα 41 για να δω μια άσπρη μέρα γιατί οι ίδιοι που με έσπρωξαν στον γκρεμό μου ρίχνουν σκοινί για να με σώσουν. Τι πιο ουσιαστικό να γράψω; Ακόμα και οι λέξεις δεν έχουν ψυχή, εμπεριέχουν πια μια μόνιμη κατάθλιψη.

Δεν ξέρω... Δε με αφήνουν να μάθω. Με βλέπουν ως νούμερο ευημερίας ή φτώχειας. Ποτέ δε με είδαν ως πολίτη, ποτέ δε μου προσέφεραν αυτό που ίσως να αξίζω, έστω αυτό που στα χαρτιά κοστίζω.

Μόνιμη κατάθλιψη...

Γαμώ την ΑγανάΧτηση

Δεν προσπαθώ να μειώσω αυτή τη διαδικασία με τον τίτλο της ανάρτησης.

Προσπαθώ να καταλάβω τι πρεσβεύει.

Έχω την εντύπωση πως το Χ τονίζει την όλη ουσία της. Αυτή η μόνιμη διαδήλωση των Αγανακτισμένων είναι μια άρνηση σε όλα. Για μια πολιτική πρωτοβουλία, η άρνηση είναι μια εύκολη αρχή ακόμα και αν η λογική την τοποθετεί θετικά: η πολιτική του Μνημονίου αποδείχνεται λανθασμένη, άρα η άρνησή του ορθή. Όχι λέει και το ΚΚΕ χρόνια τώρα προτείνοντας μια, κατά τον γραφών, απαρχαιωμένη οικονομική και κοινωνική πολιτική. Ένα ποσοστό 5-15% συμφωνεί διαχρονικά με αυτή την άρνηση και ψηφίζει ΚΚΕ πιο πολύ για αυτή παρά για τις προτάσεις του. Είναι λοιπόν κατ'αντιστοιχία το ΚΚΕ ο σωτήρας της Ελληνικής Δημοκρατίας; Μάλλον όχι θα βροντοφώναζε το μεγαλύτερο ποσοστό του ελληνικού λαού...

Άρα, απο κει και πέρα τι; Ποια είναι η πρόταση των 'απλών' ανθρώπων που αντί για φραπέ, παγωτό και ταβέρνα διαλέγουν μπύρες, ρετσίνα και κατσαρόλες στην Πλατεία Συντάγματος; Αν δεν είναι ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ - παραδείγματα κομμάτων που βασίζουν την πολιτική τους παρουσία στην άρνηση- τότε τι είναι; Σίγουρα 9 στους 10 ψήφισαν ΠΑΣΟΚ-ΝΔ τα τελευταία 30 χρόνια. Ακόμα και οι πιτσιρικάδες. Δεν είμαι αυτός που θα τους αναθεματίσει για τις κομματικές τους προτιμήσεις,ούτε αυτός που θα τους δώσει 'άφεση αμαρτιών' για να προχωρήσουν πολιτικά σε κάτι νέο. Μπορώ να κρίνω όμως πως αυτή η πολιτική 'χαλαρότητα' δε λύνει τα προβλήματα της χώρας. Η επιδερμικότητα της κατά τα άλλα αμεσοδημοκρατικής λογικής δεν προσφέρει στην επίλυση της κατάντιας που μας έριξαν οι πολιτικοί.

Δε θα ταχθώ όμως με αυτούς που μειώνουν την παρουσία των Αγανακτισμένων έξω απο τη Βουλή.Δεν είμαι ούτε συστημικός ούτε αντισυστημικός. Πιστεύω στη Δημοκρατία και στη φυσική ροή των πραγμάτων που προαπαιτούν έναν συγχρονισμό των παραμέτρων μιας οργανωμένης κοινωνίας.

Δεν είμαι ούτε Πάγκαλος ούτε Παπαρήγα. Δεν είναι τυχαίο που πυροβόλησαν αμέσως τους Αγανακτισμένους.

Πρέπει όμως να υπάρξει πολιτική πλατφόρμα μαζί με το Χ. Πρέπει όλοι να συναποφασίσουμε τι είναι αυτό που μας 'χαλάει' στο πολίτευμα. Η βουλευτική Ασυλία, η κατοχύρωση των δημοψηφισμάτων, η εγκληματικότητα, το μεταναστευτικό είναι κάποια θέματα που εύκολα μπορούν να συζητηθούν και να περάσουν ως ΙΔΕΑ, μετατρέποντας τους ΑγαναΧτισμένους σε Εκκλησία του Δήμου.