Ο Θανάσης Κλάρας σας κάνει κωλοδάκτυλα

Θυμάσαι;

'Ο Άρης Βελουχιώτης, αφού μια φορά πρόδωσε και αποκήρυξε το ΚΚΕ, γιατί λύγισε μπροστά στο Μανιαδάκη, ξαναζήτησε τον καιρό του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα να ξαναγοράσει με το αίμα του την προδοσία του εκείνη, που αναγνώρισε και καταδίκασε. Το ΚΚΕ του ‘δωσε τη δυνατότητα αυτή. Σήμερα όμως, σε μια δύσκολη και κρίσιμη στιγμή, από δειλία και φόβο, παρά τις υποσχέσεις και τη συμφωνία που στα λόγια έδειξε, απειθαρχεί και πάλι, ξαναπροδίνει το ΚΚΕ με την τυχοδιωκτική και ύποπτη στάση του, που μόνο τον εχθρό ωφελεί. '

(«Ριζοσπάστης», 16/06/1945 – Απόφαση του Π.Γ. της Κ.Ε. του ΚΚΕ)


Μετά απο 66 χρόνια, το ΚΚΕ αποφασίζει να αποκαταστήσει τον Άρη Βελουχιώτη μαζί με τον Ζαχαριάδη, τον καθιστό βούδα της 'επανάστασης'. 

Το κόμμα που πρόδωσε τη θέση του Άρη στους διώκτες του έρχεται να θυμηθεί τον Άρη. Το κόμμα που τον δολοφόνησε.


Ο Άρης ανήκει στον λαό. Ακούς ελληνάκο;

Το στημένο παιχνίδι

Πάμε απο την αρχή.

Έχουμε έναν οργανισμό ονόματι Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Τι είναι το ΔΝΤ; Είναι μια κερδοσκοπική εταιρία λογιστών και οικονομολόγων που δημιουργήθηκε μετά τον Β ΠΠ με σκοπό να χρηματοδοτεί με δάνεια τα κράτη-μέλη του σε περιόδους ανάγκης. Ταυτόχρονα είναι και ένας ακριβοπληρωμένος τοποτηρητής οκονομικών πολιτικών φανερά δογματικών. Η λύσεις που προτείνει είναι πάντα λογιστικού χαρακτήρα μείωσης του κόστους χωρίς προφανή έφεση στην ανάπτυξη της οικονομίας. Χοντρά χοντρά, η σταθεροποίση της ύφεσης σε ελέγξιμο ποσοστό ειναι το διακύβευμα.

Ο πιο σημαντικός ρόλος όμως του ΔΝΤ είναι η εκπροσώπηση των δανειστών μιας χώρας. Βρίσκεται σε αυτήν με αποκλειστική ευθύνη την συνέχιση της αποπληρωμής του όποιου δημόσιου χρέους σε Τράπεζες, Οργανισμούς, Funds. Ενδιαφέρονται λοιπόν ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ για τους πιστωτές του χρέους.  Είναι σαν τις Τράπεζες. Έρχεται η Χ να σου δανείσει για να αποπληρώσεις το χρέος σου στην Ψ ακόμα και αν γνωρίζει οτι δανείστηκες δόλια, με υψηλά επιτόκια, με κρυφές χρεώσεις. Και όλα αυτά για να μην πας φυλακή, για να συνεχίσεις αργότερα να δανείζεσαι, όχι για να σωθείς.

Πάμε λοιπόν στο προκείμενο. Αυτό που ο πρωθυπουργός με καμάρι ονομάζει 'το μεγαλύτερο δάνειο της σύγχρονης παγκόσμιας ιστορίας',τα 110 δις του Μνημονίου 1, είναι αλήθεια. Ο λόγος που το λάβαμε βέβαια είναι ο προφανής. Το πήραμε για να ξεπληρώσουμε. Το επόμενο δάνειο των 89 δις, το Μνημόνιο 2 (που δεν έχει εγκριθεί ακόμα) είναι το δεύτερο μεγαλύτερο δάνειο στην παγκόσμια ιστορία (αν δεχτούμε οτι το αμέσως επόμενο είναι τα 30 δις της Βραζιλίας) και το πήραμε για να ξελπηρώσουμε τόσο το Μνημόνιο 1 όσο και ότι ξεμείνει-πολλά δηλαδή- απο τα προηγούμενα δάνεια. 

Δύο δάνεια μεγέθους 200 δις περίπου είναι το συνολικό ΑΕΠ της χώρας!

Το παιχνίδι λοιπόν είναι στημένο. Δανειζόμαστε για να συνεχίζουμε να μπορούμε να δανειστούμε. Ποιός ηλίθιος θα δάνειζε σε κάποιον ένα ποσό που είναι ίσο και μεγαλύτερο απο αυτό που παράγει;

Σε έναν κόσμο που ΟΛΑ τα κράτη έχουν δημόσιο χρέος δε θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Ναι. Μόνο και μόνο η παραπάνω πρόταση δείχνει πόσο καλά έχει στηθεί ο παγκόσμιος ολιγαρχικός καπιταλισμός, των Τραπεζών και των Θεσμικών Οικονομικών Παραγόντων. Η Ελλάδα είναι το ακραίο δείγμα κράτους που στο γρανάζι της παγκόσμιας οικονομίας πρέπει να σωθεί για να διασωθεί αυτό το στημένο σύστημα. 

Και όπως όλοι οι μηχανισμοί και τα συστήματα, υπάρχει πάντα Σχέδιο Β. Η υποτίμηση ώστε ο δανειστής να 'αγοράσει' φτηνά αυτό που πιθανώς να 'χάσει'. Πιστέψτε με, το Σχέδιο Β εφαρμόζεται, το Α είναι η επικάλυψη.

Και το στημένο συνεχίζεται.

Αξέχαστη Γεννιά

Πρέπει να είσαι Κοινωνιολόγος αγαπητέ κύριε Πολιτικέ για να καταλάβεις τι τελικά συμβαίνει σε Ευρώπη και Μέση Ανατολή; Γιατί τέτοιο μίσος, τέτοια βία, τέτοια μαζικότητα στις εξεγέρσεις της Τυνησίας, της Λιβύης, της Αιγύπτου,της Συρίας, της Ελλάδας, της Ισπανίας και εσχάτως της Βρετανίας; Και για να προλάβω τους εξυπνακισμούς, όχι, δεν είναι ίδιες οι αφορμές και οι ανάγκες που έστειλαν στους δρόμους τους Άραβες με αυτές των Ευρωπαίων. Η αιτία όμως είναι μία: η διαφθορά της εξουσίας που διαφθείρει το μέλλον των λαών.

Ναι, η Μέση Ανατολή βασίστηκε σε σοσιαλιστικού υπερπατριωτικού τύπου καθεστώτα, ανελεύθερα και στρατοκρατικά. Στην Ευρώπη, η αστική Δημοκρατία, φαινομενικά ελεύθερη λόγου, βρίσκεται ένα βήμα μπροστά στα ανθρώπινα δικαιώματα. Και στις δύο περιπτώσεις όμως έχουμε πολιτικά ορθό, στον μεν Αραβικό κόσμο μέσω φανερά ανελεύθερων ελέγχων των ΜΜΕ και της φυλάκισης των αντιφρονούντων, στην Ευρώπη δε μέσω της παραπληροφόρησης της 'Κοινής Λογικής' των ΜΜΕ, των έντεχνων δηλαδή χαρακτηρισμών των γεγονότων. Στην Ευρώπη οι αντιφρονούντες δεν πάνε φυλακή, περιθωριοποιούνται, ζουν σε έναν άλλο κόσμο που χαρακτηρίζεται απο τους ίδιους κύκλους ως αντικοινωνικός...

Αυτές οι ομάδες πληθυσμών που δημιουργήθηκαν και στις δύο περιπτώσεις είναι νέοι άνθρωποι με αβέβαιο μέλλον, κάποιοι άνεργοι, κάποιοι ελλιπώς μορφωμένοι, κάποιοι πολύ μορφωμένοι που δεν αμείβονται ανάλογα, αντικομφορμιστές, αντικαπιταλιστές, αντιμπεριαλιστές. Το μέλλον τους -ένα σπίτι, δυο παιδιά, ένα αυτοκίνητο- κλονίζεται ακόμα και στη μορφή που το ίδιο το Σύστημα τους έκανε εύκολο να το πραγματοποιήσουν.


Γιατί βγαίνουμε στο δρόμο; Γιατί δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα. Το μέλλον; Δεν είναι δικό μας, είναι απατηλό όνειρο ΔΙΚΟ ΣΑΣ. Δεν θέλουμε το χρήμα ως αυτοσκοπό, θέλουμε μια ζωή που το χρήμα θα είναι μέσο, εργαλείο. Και η Δημοκρατία;

Δεν έχετε καταλάβει οτι δεν θέλουμε τέτοια δημοκρατία. Δε θέλουμε μια χαμένη δημοκρατική ζωή, μια νεκρή κοινωνία, θέλουμε μια ζωντανή λαϊκή γειτονιά, θέλουμε να συναποφασίζουμε. Το κράτος-μαμά είναι ο εχθρός μας, το Σύστημα ως δίκαιο μεταξύ αδίκων είναι ο στόχος μας, αποζητάμε την καταστροφή του γιατί απέτυχε στην ουσία του: στη δικαιοσύνη για όλους, δυνατούς και αδύνατους στη ζωή.

Οι πολιτικοί είναι οι εχθροί μας... Μαζέψτε τα φερέφωνά σας για την τελική αναμέτρηση, τόσο στους δρόμους όσο και στο Λόγο. Οι 'εξεγέρσεις', όσο και αν θέλετε να τις υποβαθμίσετε σε ληστρικές επιδρομές, είναι στην πόρτα σας...