Σάββατο 29 Μαΐου 2010

Συστημική Αναδιοργάνωση



Ξεκίνησε.

Η αναδιάταξη του συστήματος έχει πλέον λάβει σάρκα και οστά.

Η αρχή έγινε με τη Ντόρα. Η διαγραφή της απο τη ΝΔ ήταν το 'ώριμο φρούτο' που έπεσε δίπλα στο δίπολο. Η τύχη της θα φανεί στη συνέχεια αν και εφόσον προσπαθήσει να 'κεντράρει' στο πολιτικό σύστημα με ένα Φιλελεύθερο κόμμα ευρωπαϊκών -πλην παλαιοκρατικών- προδιαγραφών. Ότι προσπάθησε ανεπιτυχώς να κάνει ο Μάνος με τη Δράση θα το πετύχει (;) η Ντόρα, να τροφοδοτεί κεντροδεξιές και κεντροαριστερές κυβερνήσει μπας και σώσει το σύστημα που ο πατέρας της προσπαθεί με δηλώσεις να ανορθώσει. Δεν ξεχνιούνται οι δηλώσεις του περί οικουμενικής, η αφωνία για το πολιτικό του τέκνο Καρατζαφέρη και η σταθερότητα στις απόψεις του περί διπολισμού (προσοχή: διπολισμού, όχι δικομματισμού).

Η συνέχεια ήρθε με την ιστορία του Μαντέλη που σκοπό έχει ασφαλώς να διαρρήξει τις σχέσεις του Τζεφρικού ΠαΣοΚ με το σημιτικό μπας και περισώσει το κόμμα απο τον ΔυΝαμίΤη των εκλογών του Νοεμβρίου. Γιατί κατά πάσα πιθανότητα ο Γιωργάκης θα πάει σε εκλογές το Φθινόπωρο για να συγκεντρώσει ότι περισσότερο κοινοβουλευτικά μπορεί πριν φθαρεί πλήρως η συντεχνία του όπως συνέβει στην Ουγγαρία. Και φυσικά, με της ευχές του Μητσοτάκη, να πάει σε οικουμενική με ΝΔ για να ξεμπροστιάσει την Αριστερά που αδυνατεί να παρακολουθήσει με σοβαρότητα.

Το κρεσέντο των διαγραφών στη ΝΔ- Βουλγαράκης, Παυλίδης και Ρουσόπουλος- είναι η η ουρά της αναδιοργάνωσης. Πως είναι δυνατόν εν πάσει περιπτώσει να διαγράφεις πρώην υπουργό εν μέσω προανακριτικών που δεν είναι μέλος καν του κόμματος - Ρουσόπουλος; Είναι καθαρά κίνηση προστασίας του κόμματος απο την επερχόμενη καθίζηση της ΝΔ σε επίπεδα κάτω του 30%. Να φύγουν αυτοί που πλήγωσαν την παράταξη: ΚΛΙΣΕ. Ενώ οι άλλοι τα έκαναν όλα καλά, τόσο καλά που κεντροδεξιά κυβέρνηση έγινε υπεύθυνη διόγκωσης τους δημοσίου!

Έρχονται και άλλα.

Υπομονή, θα πέσει σοβάς άφθονος.

Δευτέρα 24 Μαΐου 2010

Κοινοβουλευτική Κομματαρχία







Για όσους δεν το έχουν ακόμα καταλάβει..

Αυτό είναι το σύστημα που κυβερνά τη χώρα. Ένας συρφετός κομματαρχών πελατειακής αντιλήψεως με εξάρχους τα παιδιά του κομματικού σωλήνα του διπόλου. ΠαΣοΚ και ΝΔ τώρα, ΕΡΕ και ΕΚ προπολιτευτικά, Βενιζελικοί και Αντιβενιζελικοί, Τρικουπικοί και Δεληγιαννικοί. Από αρχής της στρεβλής δημοκρατίας στην Ελλάδα, η νοοτροπία που έχει εμφυσήσει το ελληνικό κράτος στους υπηκόους του (περί υπηκόων πρόκειται ασφαλώς) είναι η αιτία όλων των κακών που μας ακολουθούν και που πρόκειται να μας συντροφεύσουν στο μέλλον.

Κάθε φορά που αλλάζει η κυβέρνηση η ατάκα είναι μία: θα αλλάξουμε τα πάντα. Και τα αλλάζουν. Το κράτος γίνεται λάφυρο στα χέρια των 'μπουμπούκων' που διορίζουν νέες κομματικές στρατιές ως υπαλληλικό προσωπικό. 

Τα ίδια έλεγε και ο Τζέφρυ. Το πιο σοβαρό είναι οτι ενώ ήξερε την οικονομική κατάσταση έταζε λαγούς με πετραχήλια: απο το γνωστό 'λεφτά υπάρχουν' μέχρι το αξιοκρατικό της πράσινης διακυβέρνησης που διακήρυττε. Ο υποφαινόμενος το είχε γράψει και παλιότερα, οτι δεν υπάρχει αξιοκρατία και δεν θα υπάρξει ποτέ με το υπάρχον σύστημα, με τους ίδιους ανθρώπους και με τις ίδιες πλατφόρμες. Ξεκίνησε με τους διορισμούς γραμματέων απο τον Καστανίδη, συνέχισε με τους νέους υπαλλήλους στη Βουλή που υπερψήφισαν όλα τα κόμματα πλην του ΛΑΟΣ (έχει καταντήσει ο Καρατζαφέρης να αποτελεί τη μόνη λογική φωνή - πλην επικίνδυνη) και φτάνει μέχρι την υπόθεση Τζάκρη. Είναι ηλίου φαεινότερο οτι θα υπάρξουν νέες 'ατυχίες' για την κυβέρνηση ΠαΣοΚ. Είναι πασιφανές οτι δεν θα αλλάξει τίποτα αν συνεχίσουμε να συντηρούμε την ίδια κατάσταση πολιτικής λαμογιάς ψηφίζοντας τους ίδιους κομματικούς απογόνους.

Δεν εύχομαι τίποτα. Δυστυχώς απεύχομαι τα χειρότερα, την ισοπέδωση αυτής της κοινοβουλευτικής κομματαρχίας και την ανοικοδόμησή της απο τους ίδιους λύκους - βλέπε Ντόρα. Ήδη, τα φερέφωνα των στρατευμένων δημοσιογράφων προωθούν λύσεις οικουμενικές για να διασώσουν αρχικά και να συνδιαμορφώσουν αργότερα ένα νέο-παλιό σύστημα.




Πρέπει να καταλάβουμε το παιχνίδι τους. Πρέπει να ξυπνήσουμε πριν μας εγκαθιδρύσουν αυτό το νέο-παλιό σύστημα. Πριν μας κοιμίσουν για άλλα 40 χρόνια.


Πως θα γίνει αυτό;

Όταν ο υπήκοος γίνει πολίτης και αντιληφθεί την ουσία της δημοκρατίας, την άμεση και καθημερινή δημοκρατία στη γειτονιά, στην εργασία, στο χωριό, στην πόλη, στο νομό, τότε θα μιλάμε για πραγματική Δημοκρατία. Όταν αποκτήσουμε παιδεία, όταν αποκτήσουμε συνείδηση, κοινωνική και μετεξελικτικά πολιτική- μέρος της πολιτείας, κοινωνός της πολιτείας.

Μέχρι τότε καλή μας τύχη.       


Τετάρτη 19 Μαΐου 2010

Σε κατάσταση παρακμής





Δεν υπάρχει παρηγοριά στην εποχή που ζούμε. Από την οικονομική κατρακύλα στην κοινωνική. Και αντίστροφα. Οι εκάστοτε πολιτικές άρχουσες τάξεις των τριών οικογενειών αποσάθρωσαν σιγά σιγά την ελληνική κοινωνία. Των τίμιων φτωχών σε άτιμους λαμογίστικους νεόπτωχους που ζουν για πέντε λεπτά δημοσιότητας και μια ζωή με δανεικά.

Τα ψέμματα δίνουν και παίρνουν. 

Είχε το θράσος ο κατά τα άλλα συμπαθής Γρηγόρης Ψαριανός να μιλάει στην εκπομπή του για πέντε χιλιαρικάκια βουλευτικής αποζημίωσης λες και τους χρωστάμε τη στιγμή που υπάρχουν συνάνθρωποί μας που ζουν με 400 ευρώ.


Έχει το θράσος η Ντόρα Μπακογιάννη να μιλάει για ξεφτισμένο πολιτικό σύστημα όταν η ίδια είναι μέρος αυτού τα τελευταία 20 χρόνια.


Έχει το θράσος ο Αντώνης Σαμαράς να μιλάει για καθαρή γαλάζια παράταξη όταν ως αντίδραση στην παραπομπή πρώην υπουργών της ΝΔ αντιπροτείνει παραπομπή του Γιώργου Παπακωνσταντίνου αντί να 'σπρώξει'για να μπουν όλοι αυτοί φυλακή.
Έχει το θράσος η Άντζελα Γκερέκου να δηλώνει οτι δε γνώριζε για τα 5,5 εκατομμύρια χρέους του άντρα της όταν τα τελευταία χρόνια το 'παιδί του λαού' αγόραζε ακίνητα με φορολογικές ενημερότητες από την πίσω πόρτα.

Έχει το θράσος ο Γιώργος Παπανδρέου να συζητάει ως ίσος προς ίσο με τον Ταγίπ Ερντογάν, στα αγγλικά μάλιστα όταν ο Τούρκος πρωθυπουργός σεβάστηκε τη γλώσσα του, τη στιγμή που στο Αιγαίο συντηρείται ένα 35χρονος ψυχρός πόλεμος και στην Κύπρο το 40% του εδάφους είναι υπό κατοχή.


Σα να μην έφταναν όλα αυτά ζούμε στον αστερισμό του πορνό, του εύκολου πλουτισμού των 'όμορφων' δεσποινίδων που καταχειροκροτούνται σε μεσημεριανάδικα. Και ενώ το γάλα φορολογείται με 10%, η τσόντα της Ντούβλη βαφτίζεται επιμορφωτική ταινία και φορολογείται με 5,5%.


Σήψη και παρακμή... 






'Ερχόμαστε απο μια σκοτεινή άβυσσο. Καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο. Το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή. Ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η επιστροφή. Ταυτόχρονα το ξεκίνημα κι ο γυρισμός. Κάθε στιγμή πεθαίνουμε. Γι αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της ζωής είναι ο θάνατος. Μα κι ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η προσπάθεια να δημιουργήσουμε, να συνθέσουμε, να κάμουμε την ύλη ζωή. Κάθε στιγμή γεννιούμαστε. Γι΄ αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της εφήμερης ζωής είναι η αθανασία.'