Παρασκευή, 4 Ιουνίου 2010

Άλλος ένας...



Η στατιστική είναι άτιμη επιστήμη.

Μπορείς με αυτή να μετρήσεις ακόμα και το ποσοστό ευτυχίας.

Ποτέ όμως οι αριθμοί δεν είχαν συναισθήματα παρά μόνο μια δόση αλήθειας.

Από σήμερα ο υποφαινόμενος εντάσσεται στην στατιστική της ανεργίας.

Κάποιος δεν πλήρωνε ενώ απαιτεί να τον πληρώνουν και όταν καθυστερεί αυτή η πληρωμή επιβάλλει 12% τόκο τον χρόνο.

Αυτό είναι το ελληνικό κράτος.

Και ο εργοδότης; Ο εργοδότης έχει σκοπό το κέρδος. Μπορεί να δεχτεί μία πτώση του ποσοστού του κέρδους του αλλά όχι για πολύ. Εννοείται πως δεν έχει όρια, όταν μπουκώνει πολλά μοιράζει ψιχουλάκια, όταν αρχίζει να μπουκώνει λίγα απολύει.

Στατιστική.

Ανεργία.

Κράτος.

Εργοδοσία.

Πάντα πληρώνουν οι πολλοί... Ακόμα και αν σε λίγο δε θα έχουν...


Και απο Δευτέρα στον ΟΑΕΔ για τα άλλα ψίχουλα... 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

'Ερχόμαστε απο μια σκοτεινή άβυσσο. Καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο. Το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή. Ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η επιστροφή. Ταυτόχρονα το ξεκίνημα κι ο γυρισμός. Κάθε στιγμή πεθαίνουμε. Γι αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της ζωής είναι ο θάνατος. Μα κι ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η προσπάθεια να δημιουργήσουμε, να συνθέσουμε, να κάμουμε την ύλη ζωή. Κάθε στιγμή γεννιούμαστε. Γι΄ αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της εφήμερης ζωής είναι η αθανασία.'