Πέμπτη, 1 Απριλίου 2010

Λαμπρή Γιορτή





Η λέξη 'Λαμπρή' μου κολλάει περισσότερο απ'ότι η λέξη 'Πάσχα'.

Θες γιατί αλλάζει η ώρα;

Θες γιατί αλλάζει ο καιρός,ανοίγει;

Θες γιατί είναι η λαμπρότερη θρησκευτική γιορτή με ρίζες τόσο παλιές;

Όλα αυτά μαζί. Σίγουρα αυτές τις μέρες οι περισσότεροι βρίσκουν λόγο να αποδράσουν,να γιορτάσουν την αναγέννηση της φύσης,του θεανθρώπου κάποιοι άλλοι ή και τα δύο μαζί. Άλλωστε,ο λαός ψοφάει για γιορτές... Πίσω στο χωριό, στην παράδοση, στην οικογένεια. Άνοιξη, τόσο όμορφη...



Η Λαμπρή ταυτόχρονα είναι το χρονικό όριο του χειμώνα και το ξεκίνημα των ονείρων για το καλοκαιράκι που έρχεται, το ξεπέταγμα των Ελλήνων προς τη θάλασσα. Είναι η παρόρμηση που μας προκαλεί για ταξίδια σε τόπους που είδαμε, που θέλουμε να δούμε ή ακόμα ακόμα που θυμόμαστε οτι πρέπει να πάμε. Η Λαμπρή είναι η αρχή της αναβλητικότητας που διέπει τον Έλληνα. 'Αστο, απο Σεπτέμβρη'.

Ευτυχισμένη Λαμπρή σε όλους, καλή Ανάσταση για όσους το νοιώθουν και προπάντων, Καλό Καλοκαίρι.



'Ερχόμαστε απο μια σκοτεινή άβυσσο. Καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο. Το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή. Ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η επιστροφή. Ταυτόχρονα το ξεκίνημα κι ο γυρισμός. Κάθε στιγμή πεθαίνουμε. Γι αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της ζωής είναι ο θάνατος. Μα κι ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η προσπάθεια να δημιουργήσουμε, να συνθέσουμε, να κάμουμε την ύλη ζωή. Κάθε στιγμή γεννιούμαστε. Γι΄ αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της εφήμερης ζωής είναι η αθανασία.'