Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2010

Ψυχή Βαθιά... Ντροπή Βαθιά



Ο χειρότερος πόλεμος είναι όντως ο εμφύλιος.

Ο χειρότερος εχθρός είναι όντως η ιδεολογία, πάσης φύσεως και φρασεολογίας.

Ο Παντελής Βούλγαρης με μαεστρία καταδείχνει στην τελευταία του ταινία Ψυχή Βαθιά τη φρίκη του αδελφοκτόνου πολέμου. Δύο αδέλφια, 17 και 14 χρονών σε αντίπαλα στρατόπεδα, με δεξιούς και αριστερούς, με αγριότητα εκατέρωθεν και δουλικότητα απέναντι σε Αμερικανούς και Σοβιετικούς. Όπως και στις Αδελφοφάδες του Καζαντζάκη, η μεγαλύτερη φρίκη όλων ήταν η γνωριμία με τον εχθρό, με τα μικρά τους ονόματα... 


Έχουν γραφεί εκατοντάδες άρθρα για τον εμφύλιο του 1945-1949. Ποιος έφταιγε και ποιος κέρδισε είναι αμφίβολο. Το σίγουρο είναι οτι αδέλφια, οικογένειες ολόκληρες αλληλοσκοτώθηκαν. Χιλιάδες εκτοπίστηκαν, εκατοντάδες σφαγιάστηκαν με αγριότητα, εκατοντάδες εκτοπίστηκαν απο τους 'νικητές'.

Αυτός ο πόλεμος ήταν ντροπή. Για όλους...



Δεν υπάρχουν σχόλια:

'Ερχόμαστε απο μια σκοτεινή άβυσσο. Καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο. Το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή. Ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η επιστροφή. Ταυτόχρονα το ξεκίνημα κι ο γυρισμός. Κάθε στιγμή πεθαίνουμε. Γι αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της ζωής είναι ο θάνατος. Μα κι ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η προσπάθεια να δημιουργήσουμε, να συνθέσουμε, να κάμουμε την ύλη ζωή. Κάθε στιγμή γεννιούμαστε. Γι΄ αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της εφήμερης ζωής είναι η αθανασία.'